مقالات و پایان نامه ها

تعریف هوش معنوی

تعریف هوش معنوی

هوش معنوی، نوعی سازگاری و رفتار حل مسئله است که بالاترین سطوح رشد را در حیطه های مختلف شناختی، اخلاقی، هیجانی و بین فردی شامل می شود و فرد را در جهت هماهنگی با پدیده های اطراف و دستیابی به یکپارچگی درونی و بیرونی یاری می نماید. (امانی، شیری، رجبی، 1393)

هوش معنوی برای حل مشکلات و مسائل مربوط به معنای زندگی و ارزشها مورد استفاده قرار می گیرد و سوالهایی مانند آیا شغل من باعث تکامل من در زندگی می شود؟، یا آیا من در شادی و آرامش مردم سهیم هستم؟، را در ذهن ایجاد  می کند. هوش معنوی پاسخ به سوالاتی همچون من کیستم؟ و چه چیزی مهم است؟  را برای انسان روشن می سازد تا فرد در نهایت بتواند با کشف منابع پنهان عشق و لذت که به گونه ای نهفته در زندگی آشفته و پراسترس روزمره است، به خود و دیگران کمک نماید. (امامی، مولوی، کلانتری، 1393)

هوش معنوی بیانگر مجموعه ای از توانائیها و ظرفیت ها و منبع معنوی است که کاربست آنها موجب افزایش انطباق پذیری و در نتیجه ارتقای سلامت روان افراد می شود.(بهروزی، زارع زاده، صابری کاخکی، 1392)

هوش معنوی با زندگی درونی ذهن و نفس و ارتباط آن با جهان رابطه دارد و ظرفیت فهم عمیق سوالات وجودی و بینش نسبت به سطوح چند گانه هوشیاری را شامل می شود. هوش معنوی به شکل هوشیاری ظاهر می شود و به شکل آگاهی همیشه در حال رشد ماده، زندگی،  بدن، ذهن، نفس و روح در می آورد.بنابراین هوش معنوی چیزی بیش از توانایی ذهنی فرد است و فرد را به ماوراء فرد و به روح مرتبط می کند.(اسهرلوس، داداشی خاص، 1391)

این مطلب مشابه را هم بخوانید :   شهرت سازمانی چگونه شکل میگیرد

هوش معنوی شامل هدایت و معرفت درونی، حفظ تعادل فکری، آرامش درونی و بیرونی و عملکردی  همراه با بصیرت و ملایمت و مهربانی می باشد و توانایی بدست آوردن قدرتی که مارا برای رسیدن به رویاهایمان یاری می دهد.(باقرپور، عبداله زاده، 1391)

هوش معنوی ظرفیت انسان است برای جستجو و پرسیدن سوالات غایی درباره معنای زندگی و به طور همزمان تجربه پیوند یکپارچه بین هر یک از ما و جهانی است که در آن زندگی میکنیم.(یانگ، 2010)

هوش معنوی مجموعه ای از توانائیهایی است که افراد برای بکار بردن، شکل دادن و در بر گرفتن منابع معنوی به ارزشها و کیفیت ها به روشی که به عملکرد خوب روزانه و بهزیستی روانی دست یابند، به کار می برند که شامل پنج حوزه هوشیاری، لطف حق، معنا، برتری و حقیقت است.(آمرام، 2009)

آمونز (1999) هوش معنوی را به این شکل تعریف کرد: ” هوش معنوی شامل مجموعه ای از توانائیها یی است که از منابع معنوی نشات می گیرد، ساختارهای معنویت، هوش را وارد ساختار جدیدی می کند. هوش معنوی مستلزم توانائیهایی است که موارد معنوی را برای پیش بینی عملکرد، تطابق و ایجاد محصولات و دستاوردهای ارزشمند به کار می گیرد. (افروز، هومن،  محمودی،  1388)