سلامت روانی و کیفیت زندگی زناشویی (جنسی)

رابطه بین سلامت روان و روابط جنسی، رابطه ای دوطرفه و دو طرفه س. به این شکل که ارضای نیاز جنسی واسه زن و شوهر ، آرامش، آسایش و خوشحالی و رضایت جفت و جور می سازه و از طرف دیگه، فردی(زن یا شوهری) که از نظر مؤلفه های سلامت روانی (یعنی نداشتن یا کم داشتن اضطراب و نگرانی، احساس مسئولیت شخصی و اجتماعی، رضایت از زندگی، وجود هیجان های مثبت و…) وضعیت بهتری داره، روابط جنسی خشنودکننده تری داره.

به گزارش آلامتو و به نقل از سپیده دانایی؛ به تعبیر اریک برن، نظریه پرداز تحلیل تبادلی در کتاب «روابط جنسی، آدم» متکامل به شکلی عمل کرده تا چیزی رو که مرد نیاز داره، زن داشته باشه و چیزی که رو که زن می خواد، مرد و این در کل در جهت بهباشی و آسایش روانی هردوی اوناس.

سلامت روانی در روابط جنسی تو یه کلام به مؤلفه ها و اجزایی میپردازه که سازمان جهانی بهداشت در تعریف خود از سلامتی جنسی آورده:

سلامتی جنسی

سازمان جهانی بهداشت در سال ۲۰۰۲ جلسه های رو در ژنو و با حضور کارشناسان فن تشکیل داد تا در مورد سه موضوع مهم (جنس) Sex، (امور جنسی) sexual و سلامت جنسی (sexual health) به رد و بدل کردن نظر بپردازند و در مورد اونا به وحدت نظر برسن. در این جلسه تعریفی که در آخر از سلامت جنسی شد، اینطوریه:

«حالت آسایش جسمی، عاطفی، روانی و اجتماعی مربوط به فعالیتهای جنسی؛ این حالت فقطً با نداشتن مریضی، مشکل یا مشکل جنسی یکی نیس [بلکه] سلامت جنسی لازمه نگاهی مثبت و احترام آمیز به روابط جنسی و هم داشتن تجربه های لذتبخش و ایمن جنسی و به دور از هرگونه تبعیضه و در حفظ اون، حقوق هر دو طرف باید محترم شمرده شده، از اون مواظبت شه و این حقوق تأمین شن.»

این تعریف از سلامت جنسی دقیقاً با نگاهی که به سلامت روانی در امور جنسی میشه، هم معنی و یه جوره. توجه به این تعریف نشون دهنده یه نکته مهم و عمیقه که از نظر سلامت روانی باید به اون تأکید کرد: اهمیت روابط دوطرفه مثبت (یا همون روابط میان فردی مثبت).

یکی از شاخصای یه رابطه جنسی که در خدمت سلامت روانیه، اون هستش که افراد پس از اون احساس لذت و رضایت داشته و دچار احساس گناه و اضطراب و مشکل و کمبود نشن. بررسیا نشون می ده که رضایت جنسی حاصل از اینجور رابطه های حتی میتونه در سلامتی بدنی و طول عمر بیشتر افراد مؤثر باشه که در ادامه به اون اشاره میشه.

خیلی از زن و شوهرها به غلط فکر میکنن که کارکرد جنسی جریانی خودکار و خود به خوده که واسه اون فقط کافیه در اونا (زن و شوهر) میلی وجود داشته باشه.

از همین رو بدون توجه به شرایط روانشناختی و جسمی و محیطی مؤثر، به فعالیت جنسی میپرازن. البته میشه به رابطه جنسی براساس صرف میل هم دست به کار شد و شاید بشه یکی از شکل های جور واجور «رابطه جنسی از نوع بهائم (حیوانات)» رو که دراحادیث و روایات دینی اومده، همین شکل رابطه دونست؛ رابطه های بدون توجه به عاملهای زیستی، روانی و متغیرهای مثبت میانفردی (مثل محبت، عشق آگاهانه و….).

همونطور که گفته شد، واسه ایجاد هر رابطه جنسی سالم و درست، روابط میان فردی مثبت و عاملهای محیطی ضرورت دارن. تو یه روش درمان مشکلات جنسی که به «مدیریت محرکها» معروفه، برهمین عاملها که در سلامت روانی جنسی مهم ان، تأکید میشه. در این روش، واسه ایجاد شرایطی تلاش میشه که به کارکرد جنسی سلامت برسه.

در این نکته که عوامل زیاد زیستی، روانی و اجتماعی بر چگونگی کارکرد جنسی اثر میذارن، دودلی نیس. در هر کدوم از این بخش ها عاملهای مثبت و منفی زیادی بر هم، و بر وضعیت جنسی شخص اثر میذارن( تعامل میکنن).

عاملهای مثبت و منفی مؤثر بر سلامت جنسی – به نقل از کتاب راهنمای درمان ناتوانیهای جنسی، ترجمه نیسان گاهان ( زیر چاپ، انتشارات رشد).

یکی از روش هایی که زن و شوهر واسه سلامت جنسی خود میتونن بکنن، اون هستش که فهرستی از شرایط یا عاملهای مثبت موثر بر خود رو جفت و جور کنن.

مثلا، هر یک میتونن فضا و محیط، وقت دلخواه روز، اخلاق خود و همسر یا شرایط دلخواه محیطی (مانند نوع موسیقی خاصی که دوست دارن یا دکورخاص اتاق یا …) رو مشخص کنن. بعد میتونن تعداد عاملهای مثبت در هر بار رابطه جنسی رو بیشتر و از عوامل منفی کم کنن.

ارضای جنسی و سلامت جسمی و روانی

سه متخصص روانشناس در کتابی با نام بالاترین درجه لذت جنسی (ارگاسم) که در سال ۲۰۰۶ از طرف دانشگاه جون هاپکینز منتشر شد، در فصلی با عنوان « لذت جنسی واسه سلامتی خوبه؟» با اشاره به بررسیهای انجام شده نکات جالبی رو آورده ان که اشاره به بعضی از اونا آموزنده س:

تو یه بررسی طولی از ۱۹۷۹تا ۱۹۸۳ در بریتانیا، مشخص شد خطر مرگ و میر در کسائی که رابطه جنسی بیشتری داشته و به بالاترین درجه تجربه جنسی رسیدن، ۵۰درصد کمتر از گروه دلیل بود. در این بررسی منظور از رابطه جنسی، رسیدن به بالاترین درجه لذت جنسی دو سه بار در هفته بوده(در مقایسه با مردانی که کمتر از یه بار رابطه جنسی در ماه داشتن).

در بررسی دیگری در ۱۹۹۸، بین رابطه جنسی و کاهش خطر بیماریهای قلبی رابطه های دیده شد. محققان نتیجه گرفتن دلیل احتمالی اون هستش که طی تجربه جنسی، هورمونی در خون رها میشه که خطر بیماریهای قلبی رو کم میکنه.

حتی محققان نقش رابطه جنسی و رسیدن به بالاترین درجه لذت جنسی و کاهش استرس رو هم بررسی کردهاند. در این بررسیها دیده شده که موقع رابطه جنسی، هورمون اکسیتوسین ترشح میشه که این هورمون یکی از هورمونهای اصلی در سازگاری و مقابله با فشارها و استرسای روانیه.

به خاطر همین نتیجه گرفتهاند کسائی که رابطه جنسی سالمی دارن، از نظر سلامت روانی و تأثیرپذیری کمتر از استرسها، وضعیت بهتری دارن. در هرحال چیزی که بررسی شد فقط بخشی از مجموعه بزرگی از یافته های علمی مربوط به سلامت روانی و سلامت جنسی بود که فقطً هم از یه نگاه به موضوع پرداخته.

شاید همین مجموعه بزرگ علمی بوده که کریستوفرپترسون، روانشناس مثبتگرای معاصر رو به این نتیجه گیری رسونده که دفعات بیشتر رابطه جنسی، با خوش حالی و رضایت بیشتر از زندگی مربوط و همبستهه(به کتاب مقدمات روانشناسی مثبتگرا منتشر شده به سال ۲۰۰۶ مراجعه شه).

مشکل نعوظ در مردان چیه؟ + راه های درمان اون

مشکل ارگاسم زنان + راه درمان اون

تمایلات جنسی روانشناسی زناشویی سپیده دانایی مشکلات جنسی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *