No category

منابع پایان نامه درباره کبوترها، کبوترهای، نگهداری

ج جوجه‌ها از تخم به مدت سه هفته ادامه می‌یابد و کبوتر نر و ماده به طور مشترک به نگهداری و تغذیه جوجه‌ها همت می‌گمارند.
3) اگر برای کبوتر نر حادثه‌ای رخ دهد کبوتر ماده در اندوه وی دست از غذا خوردن باز می‌دارد و حتی ممکن است از گرسنگی بمیرد. در مقابل کبوترهای نر اگر ماده خود را از دست دهند از جفت گیری با دیگر کبوترهای ماده خودداری می‌کنند.
4) کبوترها علاقه فراوانی به وطن اصلی خود دارند حتی اگر فاصله آنان تا وطن اصلی بسیار طولانی باشد. باز هم به وطن اصلی خود باز می‌گردند.
5) کبوترها پرندگانی آرام، بی آزار و خوش رفتار هستند (11).
1- 8- نگهداری و پرورش کبوتر :
جایگاه نگهداری کبوترها بسیار متفاوت می‌باشد و بر حسب محل نگهداری آن‌ها در منازل پشت بام‌ها و یا برج‌های مخصوص در مزارع متغیر است، ولی به هر حال این جایگاه به صورت یکی از اشکال زیر می‌باشد:
1) در صورت نگهداری کبوتر در خانه معمولاً جایگاه‌های آن‌ها را از قفس‌های چوبی، فلزی، جعبه‌های حلبی، سنگ‌های ساختمانی و یا چیزی نظیر آن می‌سازند. این جایگاه‌ها معمولاً کوچک بوده و برای یک تا دو جفت پرنده ساخته می‌شود.
2) کبوترهایی که بر روی پشت بام‌ها و یا در مزرعه نگهداری می‌شوند. در قفس‌های بزرگی که از چوب یا فلز و یا حلبی ساخته شده ، جای داده می‌شوند. این قفس‌های بزرگ معمولاً دارای یک یا چند در کوچک یا بزرگ است که به کبوترها اجازه ورود و خروج می‌دهد و گاهی اوقات آشیانه‌های کوچکی به اندازه 40*50*40 سانتی متر برای هر دو جفت کبوتر در داخل آن تعبیه می‌شود. اندازه قفس‌های بزرگ معمولاً 2*3*2 متر است که گنجایش 50 جفت کبوتر را دارد.
3) کبوترها را می‌توان در اتاقک‌ها یا برج‌های کبوتر ساخته شده از چوب و یا اجر نگهداری نمود. معمولاً این گونه اتاقک‌ها یا برج‌ها در وسط مزارع، باغ‌ها و باغچه‌ها ساخته می‌شود. در داخل هر برج چندین طبقه ساخته شده است و در هر طبقه چندین آشیانه کبوتر تعبیه شده است. شکل برج‌ها، مربع، مستطیل و یا استوانه‌ای است و معمولاً سقف آن‌ها به شکل هرم یا مخروط است. ارتفاع برج‌ها ممکن است بین 2 تا 3 متر و قطر آن‌ها یک متر می‌باشد. این برج‌ها معمولاً یک در چوبی به طول یک متر و عرض 60 سانتی متر دارند. برجی با ابعاد 2*3 متر گنجایش نگهداری 100 جفت کبوتر را دارد. در برج باید محل‌های را برای نشستن کبوترهای جوان و سایر کبوترها در نظر گرفت. این مکان‌ها می‌توانند در فواصل معین بر روی یکدیگر نصب گردند. برای این منظور می‌توان تخته‌هایی را که ابعادی به اندازه 8 تا 10 سانتی متر طول و 5 سانتی متر پهنا و 3 سانتی متر ضخامت دارند، انتخاب و به فواصل معین در دیوار کار گذاشت گاهی نیز از دو قطعه تخته استفاده کرده و آن‌ها را به شکل زاویه‌ای منفرجه به دیوار وصل می‌کنند. این فرم نصب سبب می‌گردد که فضولات کبوترهای بالانشین بر روی کبوترهایی که در طبقات پایین‌تر نشسته‌اند نریزد. دانه خوری بشکه‌ای به قطر 35 سانتی متر برای تغذیه 30 قطعه کبوتر کافی است. ظروف سنگریزه و صدف خوری نیز باید جداگانه منظور شوند. ظروف آبخوری باید طوری ساخته شده باشد که کبوترها نتوانند در آن‌ها آبتنی کنند. حرارت داخل آشیانه نباید در زمستان از 10 تا 15 درجه سانتی‌گراد پایین‌تر رود. طول مدت روشنایی را 16 ساعت از 24 ساعت توصیه می‌نمایند.
4) اخیراً نوع دیگری جایگاه نگهداری کبوتر رایج شده که در پارک‌های عمومی ساخته می‌شود و هر برج برای 14 تا 30 جفت کبوتر جا دارد. به هر حال در صورت پرورش متراکم کبوتر باید در هر متر مربع، چهار پرنده پرورش داده شود. حداقل مکان مورد نیاز 50 متر مربع است که در آن حداقل یک صد و حداکثر هزار پرنده را می‌توان نگهداری نمود.
برای پرورش بهتر است که بچه کبوترها را از چهل روزگی به بعد خریداری کرد و در آغاز یک دوره بیست روزه، انان را به پروازهای کوتاه مدت شامل پرواز و فرود بر بالای بام‌هاست، عادت داد. سپس پروازهای دراز مدت در اسمان را آموزش داد و در خلال 20 تا 30 روز مسافت پرواز را به تدریج افزایش داد تا این که از مهارت پرواز کبوترها مطمئن گردید. در این مرحله باید از مخلوط کردن کبوتر با کبوترهای دیگران پرهیز کرد. در این مرحله است که پرورش دهنده می‌تواند به فکر صید کردن کبوترهای غریب باشد، بدین گونه که کبوترهای خود را با کبوترهای دیگران پرواز می‌دهد. سپس جهت جلب کبوترهای غریب، کبوتر ماده‌ای را که بال‌هایش چیده شده بر روی پشت بام رها می‌کند تا کبوترهای نر غریب را مجبور به فرود کند.
کبوترهای غریب را باید پس از صید کردن به مدت 2-3 روز در کنار کبوتر ماده‌ای زندانی کرد تا دو کبوتر با هم آشنا شوند و با هم انس و الفت گرفته، آمیزش نمایند. پس از این مرحله چنانچه کبوتر نر غریب هنگامی که با کبوترهای دیگر به پرواز در آمده، بخواهد فرار کند، مربی باید جفت ماده‌اش را که بال‌هایش قیچی شده، دوباره روی پشت بام رها کند تا کبوتر نر از بالا جفتش را بیند و به سوی آن فرود آید. باید توجه داشت که این کبوتر را نباید از جفتش جدا کرد زیرا در این صورت به جایگاه قبلی خود باز خواهد گشت. اما اگر میان دو کبوتر یاد شده آمیزشی صورت بگیرد و جوجه درآید، کبوتر نر دیگر به جایگاه قبلی خود باز نخواهد گشت، زیرا که در مکان جدید صاحب بچه شده است.
مربیان کبوتر این پرندگان را از برخی حیوانات محافظت می‌نمایند. از جمله گربه‌ها که دشمن سرسخت کبوترها به شمار می‌روند، زیرا گوشت کبوترها از هر گوشت دیگری برای آن‌ها خوشمزه‌تر از هر گوشت دیگری است. از دشمنان دیگر کبوتر، پرندگان شکاری مانند شاهین، قرقی و باز هستند که البته در شهرها کمتر دیده می‌شوند، این پرندگان معمولاً در هنگام پرواز به کبوترها حمله می‌کنند و آنان را به زمین می کشانند، سپس با چنگال‌های قوی خود آنان را می‌درند و می‌خورند.
در هنگام خرید کبوترهای جدید، مربیان ترجیح می‌دهند که کبوترها را از مناطق دور دست خریداری کنند تا احتمال برگشت آن‌ها به وطن اصلی‌شان کمتر شود. باید توجه داشت که کبوترها از حس شناسایی قوی‌ای برخوردارند که می‌تواند آنها را به وطن اصلی‌شان راهنمایی کند (11).
1- 9 – تغذیه کبوتر
جدول 1 – 1 : میزان ترکیبی جیره‌های غذایی برای کبوترها
نام
میزان
نام
میزان
پروتئین خام
18%
منگنز
MG/G 50
چربی خام
4%
متیونین
35. 0%
فیبر خام
5%
لیزین
8 . 0%
انرژی قابل جذب
15 MJ/KG
ویتامین A
IE/KG8000
کلسیم
1%
ویتامین D3
HE/KG 1000
فسفر
6 . 0 %
ویتامین K
MG/KG3
مس
2 MG/G
ویتامینB6
MG/KG 5
ید
1 MG/G
ویتامین B12
MG/KG 25
جدول 1 – 2 : میزان مصرف دانه‌ها، مواد معدنی و سنگ ریزه در کبوترها
دانه
مخلوط مواد معدنی و سنگ ریزه
یک جفت کبوتر با تولید 13 جوجه در سال
136 گرم در روز و حدود 50 کیلوگرم در سال
7 گرم در روز 5/2 کیلو گرم در سال
کبوتر بالغ بدون تولید جوجه
38 گرم در روز 14 کیلو گرم در سال
2 گرم در روز 7/0 کیلو گرم در سال
کبوترهای با 4 هفته سن تا 6 ماهگی
52 گرم در روز 8 کیلو گرم در 22 هفته
5/2 گرم در روز 38/0 کیلو گرم در 22 هفته
کبوترهای جوان با 4 هفته سن
62/1 کیلو گرم
80 گرم
1- 10- تغذیه جوجه کبوتر
پدر و مادر هر جوجه پس از خوردن غذا با علاقه خاصی مستقیماً به سوی جوجه خود پرواز کرده و به آنان غذا می‌دهند. در حقیقت مشاهده این منظره خالی از لطف نیست. هم‌زمان با خروج جوجه‌ها از تخم، نوعی مایع شیر مانند در معده کبوتر نر و ماده تولید می‌شود و والدین به وسیله منقار خود این ماده شیر مانند را به جوجه‌های خود می‌دهند. این عمل 3 تا 4 روز ادامه می‌یابد جوجه آب منقار نازک خویش را در دهان پدر یا مادر خود فرو می‌برد و آنگاه این ماده مانند شیر تخلیه شده از پستان از داخل گلوی والدین بیرون آمده داخل منقار جوجه می‌شود و جوجه با کمال اشتیاق و ولع این ماده شیری رنگ را فرو می‌برد پس از 4 روز غذای تهیه شده توسط والدین اندکی تغییر می‌کند و این بار کمی دانه‌های کوچک مخلوط با شیرمایه یاد شده به جوجه‌ها داده می‌شود و پس از سپری شدن 7 روز دانه‌های ریز به تدریج تبدیل به غلات درشت‌تر می‌شود (مشیری 1360 ).
چنانچه بخواهیم کبوترها را برای مصرف گوشت آنان پرورش دهیم باید این کار را از سن کم شروع نموده، این جوجه‌ها را در قفس‌های گرم و مناسب و آرام و تاریک قرار دهیم و دو بار در روز صبح‌ها و عصرها اقدام به تغذیه آن‌ها با غذای مقوی و پر انرژی و پروتئین دار نماییم. در هنگام تغذیه جوجه کبوترها بهتر است که در آغاز دانه‌ها به مدت نیم ساعت خیسانده شود و سپس در اختیار جوجه‌ها قرار گیرد و باید توجه داشت که پرنده بیش از اندازه لازم غذا نخورد (11).
1- 11- آب تنی کبوتر
کبوتر از جمله پرندگان تمیز می‌باشد و علاقه زیادی به آب تنی دارد علاقه کبوتر به استحمام به حدی است که در تمام فصل تابستان و پاییز و حتی زمستان همین که هوا اندی مساعد شود بی درنگ به آب تنی می‌پردازد البته پس از هر استحمام باید ظرف آب تنی را خالی کرده و مجدداً از آب تمیز پر نمود زیرا هیچ بعید نیست که در ضمن آب تنی هوس نوشیدن آب کند البته نشانه آب تنی کردن کبوترها وجود پرهای اضافی است که روی آب محفظه می‌ایستد بنابراین باید ظرفی به منظور آب تنی در محوطه باز به تعداد کافی قرار داده شود که هر کبوتر بتواند هر روز به سهولت آب تنی کند زیرا استحمام کبوتر در سلامتی پرنده موثر است و جانوران موذی را نیز از بدنش دفع می‌کند یک یا دو ظرف مملو از آب به قطر 60 سانتی متر برای این منظور کافی است(مشیری 1360 ).
1- 12- پرواز کبوتر
پرواز کبوترها باید در اوقات معینی از روز صورت گیرد تا برای سلامتی آن‌ها ضرری نداشته باشد و آنان را در معرض بیماری قرار ندهد. کبوترها را می‌توان در اوقات زیر پرواز داد:
1) پرواز صبحگاهی : که تقریباً ما بین ساعت 6 تا 8 صبح انجام می‌شود.
2) پرواز شامگاهی : که معمولاً قبل از غروب آفتاب صورت می‌گیرد.
از پرواز دادن کبوترها در برخی اوقات مانند هنگام ظهر در فصل تابستان که تابش اشعه خورشید عمودی و شدید است باید خودداری نمود زیرا باعث ایجاد خستگی و استرس در کبوتر می‌شود. همچنین باید از پرواز کبوتر در شب جلوگیری کرد چون کبوترها در شب نمی‌تواند مسیر و محل زندگی خود را به راحتی پیدا کنند و ممکن است در جهت یابی آشیانه خود دچار مشکل شوند در برخی از ماه‌های سال همچون مرداد و شهریور، پرواز کردن برای کبوترها مشکل است زیرا تحت تأثیر برخی عوامل فیزیولوژی هستند که منجر به پر ریزی کبوتر می‌شود، این پر ریزی در بال‌ها و دم به علت فراوانی پرها قابل ملاحظه نیست (11).
1- 13- پر ریزی کبوتر
در اغلب پرندگان تعداد پرهای هر بال ده عدد است و هر پری که بی افتد از پشت محل آن پر جدیدی می‌رویید و مدت 15 روز طول می‌کشد تا به اندازه پر سابق برسد چنانچه از تعداد پرهای بال کاسته شود پرنده توازن خود را به هنگام پرواز از دست می‌دهد در حالی که اگر تعدادی از پرهای دم پرنده کم شود به طور مستقیم اثری بر روی پرواز پرنده نخواهد گذاشت پر ریزی کبوتر معمولاً در اوایل فصل پاییز صورت می‌گیرد چنانچه پرها برای جلوگیری از پرواز عمداً کنده شود در این صورت پنجاه روز طول خواهد کشید تا دوباره پرها درآید پیشنهاد می‌شد که کف جایگاه کبوترها با براده چوب و کاه که فاقد اجسام نوک تیز و برنده است پوشانده شود تا باعث اذیت و آزار کبوترها نشود (11).
1- 14- تولید مثل کبوتر
کبوتر نر قبل از تخم‌گذاری کبوتر ماده خس و خاشاک را جمع آوری و با آن‌ها لانه می‌سازد و پس از تخم گذاری در خوابیدن بر روی تخم با کبوتر ماده مشارکت می‌نماید در طی مدتی که کبوتر

این مطلب مشابه را هم بخوانید :   منابع پایان نامه دربارهسفید، بسیار، پرهای

Leave a Reply