شکل(۴-۶) دیاگرام تراز انرژی الکتریکی
در این دیاگرام بعداز جمع کردن تولید نیروگاهها مقدار خودمصرفی را از آن کم کرده و سپس تولید ویژه به دست میآید که با مقدار تقاضای کل بخشها در مقابل هم قرار میگیرند و از تفاضل آنها متغیری با عنوان مازاد یا کمبود به دست میآید که مازاد عرضه یا تقاضا است. که تعادل یا عدم تعادل منطقه را نشان میدهند.
جدول(۴-۴) متغیر مدل تراز برق
Total gross generation : تولید ناویژه
Total net electric: تولید ویژه انرژی الکتریکی
Total self consumption: خودمصرفی نیروگاه ها
FR1: نسبت تلفات توزیع به تقاضا منطقه یک
T tozieR1 : تلفات توزیع منطقه یک
D TT R1: تلفات توزیع بعلاوه تقاضا منطقه یک
T Enteghal & f tozie: تلفات انتقال و فوق توزیع
Tabadol : حاصلجمع صادرات، واردات، دریافت از مناطق همجوار و ارسال به مناطق همجوار
Export: صادرات import: واردات
TE R1: تلفات انتقال منطقه یک
FTE R1: نسبت تلفات به تبادل
۴-۱۱ تعیین اعتبار
یکی از روش های تجزیه و تحلیل، شناخت وضع موجود و بهبود عملکرد سیستم ها، شبیه سازی است. بر خلاف بسیاری از علوم فنی که می توانند بر حسب رشته ای که منشا آن ها است رده بندی شوند (مانند فیزیک یا شیمی)، شبیه سازی در تمام رشته ها قابل استفاده است. انگیزه اصلی شبیه سازی ریشه در برنامه های فضایی دارد، اما امروزه شبیه سازی، می تواند زمینه کاربردهای وسیعی را شامل شود. شبیه سازی یکی از پرقدرت ترین و مفیدترین ابزارهای تحلیل عملکرد فرآیندهای پیچیده سیستم ها است.
از شبیه سازی تعاریف زیادی ارائه شده است. اما جامع ترین و کامل ترین تعریف را شانون ارائه داده است. شانون شبیه سازی را چنین تعریف می کند: «شبیه سازی عبارت است از فرآیند طراحی مدلی از سیستم واقعی و انجام آزمایش هایی با این مدل است که با هدف پی بردن به رفتار سیستم، یا ارزیابی استراتژی های گوناگون (در محدوده ای که به وسیله معیار و یا مجموعه ای از معیارها اعمال شده است) برای عملیات سیستم، صورت می گیرد.» بنابراین در می یابیم که فرآیند شبیه سازی، هم شامل ساختن مدل و هم شامل استفاده تحلیلی از آن برای مطالعه یک مساله است. در تعریف فوق، سیستم واقعی به معنای سیستمی که وجود دارد یا قابلیت ایجاد شدن را دارد، به کار رفته است.
اصولا شبیه سازی در مواردی که حل تحلیلی یک مدل امکان پذیر نباشد و یا در مواردی که نیاز است، آزمایش های متعددی بر روی یک مدل صورت گیرد، به کار می رود. بنابراین در حل مدل هایی که در آن ها از تکنیک برنامه ریزی پویا و یا بهینه سازی بر روی مدل های غیرخطی که از طریق تحلیلی قابل حل نیستند، می توان از آن استفاده کرد و بدین ترتیب شبیه سازی به اقتصاددانان و متخصصان سایر علوم این امکان را می دهد که به همان طریقی که فیزیک دانان در آزمایشگاه خود تجربه کسب می کنند، آن ها نیز از مدل سازی و شبیه سازی به صورت یک آزمایشگاه که در آن تصمیمات گوناگون تجربه می شود، بهره گیرند.
شبیه سازی کامپیوتری معمولا از ۶ مرحله تشکیل شده است که بر حسب پیچیدگی یا سادگی میزان زمان و دقتی که در هر مرحله به کار می رود، متفاوت است:
۱-فرموله کردن مساله یا هدف
۲-فرموله کردن مدل
۳-فرموله کردن برنامه کامپیوتری