رایس (۱۹۹۹) چنین می گوید که تلاش برای تعریف هر رسانهای بر اساس ویژگی های خاص خودش چندان سودمند نیست. در عوض باید تلاش کنیم ویژگی های رسانه ها را به طور کلی مطالعه کنیم و ببینیم رسانه های نوین در این موارد چگونه عمل می کنند. بررسی تفاوت ها و تشابه بین رسانه ها برخی کارکردهای یک رسانه را به شکل  مطلوبی مطرح می کند(به عنوان نمونه، ارتباط چهره به چهره و امتیازات کتابهای سنتی) و تناقضات نتایج مثبت و منفی رسانه را در نظر نمی گیرد. تنوع طبقه بندی و گروه بندی در”رسانه های نوین”، محدودیت واضحی را بر شکل گیری یک نظریه درباره “پیامدهای” آنها اعمال می کند. شکل های وابسته به تکنولوژی متنوع ولی موقتی اند. در عین حال می توان چهار دسته اصلی رسانه های نوین را شناسایی کرد که در شباهت های خاص مجرای انتقال پیام اشتراک دارند و تقریبا به دلیل نوع استفاده، محتوا و محیط به شرحی که می آید متفاوت هستند:
۲-۲-۱-۲-۱ رسانه های ارتباط میان فردی
این رسانه ها شامل تلفن (به شکل فزاینده ای موبایل) و پست الکترونیک (ابتدا برای کار ولی در حال شخصی تر شدن) می شوند. محتوا در اینجا شخصی و ناپایدار است و رابطه شکل گرفته و قوت یافته اهمیتی بیش از اطلاعات مبادله شده دارد.
۲-۲-۱-۲-۲ رسانه های مربوط به بازی های تعاملی
این رسانه ها مرتبط با بازی های کامپیوتری و ویدئویی و ابزاری برای ایجاد واقعیت مجازی هستند. ابتکار اصلی نهفته در این، تعامل و شاید تسلط ” فراگرد” بر” لذت ” کاربری است.
۲-۲-۱-۲-۳ رسانه های جستجوگر اطلاعات
این گروه دارای وسعت است. اینترنت و شبکه های جهانی وب مهمترین نمونه های آن هستند که به مانند یک کتابخانه، یا مرکز اطلاع رسانی با اندازه، واقعیت و دسترسی نامشخصی دیده می شوند. در کنار این شبکه (موبایل) تلفن نیز به شکل فزاینده ای به مجرایی اطلاعاتی برای انتقال اطلاعات تبدیل شده است به گونه ای که پخش تله تکست، رادیو و مبادله داده های دیجیتال را نیز انجام می دهند. هم اکنون پخش تلویزیون ماهواره ای نیز به آن اضافه شده است و شاید بعدها عملکردهای نوین تری نیز اضافه شود. (همان)
۲-۲-۱-۲-۴ رسانه های مشارکتی
این گروه شامل، به ویژه، کاربری های اینترنت مانند اشتراک و تبادل اطلاعات، نظرات و تجربیات و توسعه ارتباطات شخصی فعال (در کامپیوتر) می گردد و از کاربردهای ابزاری تا کاربری های بسیار شخصی و درونی را شامل می شود. (همان)
تنوعی که در این گونه ها وجود دارد هر گونه توصیف موجز از ویژگی های مربوط به یک رسانه را که کاملاً ویژه رسانه های نوین باشند و یا در هر چهار گروه کاربرد داشته باشند، دشوار می سازد. در هر حال می توانیم برخی ابعاد و متغیرهایی را نشان دهیم که به ” کاربر” مربوط می شوند تا به این وسیله بتوانیم تمایزاتی را بین رسانه های نوین و قدیمی قایل شویم.
۲-۲-۱-۳ ویژگی های کلیدی رسانه های نوین ارتباطی
تعامل: از آن جهت که نسبت اقدام به پاسخ و یا اقدام به بر قراری ارتباط از سوی کاربر به “پیشنهاد” فرستنده/ منبع را نشان می دهد.
حضور اجتماعی (اجتماعی بودن): تجربه کاربر به معنی ارتباط شخصی با دیگران که به وسیله استفاده از یک رسانه شکل می گیرد. (همان)
غنی بودن رسانه ها: به گونه ای که رسانه ها می توانند چهارچوب های متفاوت بیشتری را به هم پیوند بزنند، ابهام را کاهش دهند، راهنمایی بیشتری را ارائه کنند، حواس بیشتری را در برگیرند و شخصی تر باشند.
خودگردانی: در حدی که کاربر احساس می کند بر استفاده از محتوا و مستقل از منبع نظارت دارد.
اگر چه تعامل بیشتر به عنوان کار کرد اصلی رسانه های نوین مطرح می گردد، اما می تواند معنا و نقش های گوناگونی داشته باشد و تاکنون بررسی هایی فراوان با این موضوع صورت گرفته است کیوسیس به یک” تعریف عملیاتی” از تعامل با ارجاع به چهار شاخص رسیده است: مجاورت (نزدیکی اجتماعی با دیگران)، کنش وری حسی، سرعت درک و دریافت، حضور از دور دست. (همان) در این تعریف، وابستگی بیشتر بر دریافت کاربر است تا هر کیفیت بیرونی و عینی مربوط به رسانه ها. داونز و مک میلان پنج بعد تعامل را به شرح زیر نام می برند:
جهت ارتباط
انعطاف پذیری درباره زمان و نقش های درگیر در تعامل
داشتن احساس “مکان” در محیط ارتباط
سطح کنترل محیط ارتباطی
مقصود دریافت شده (معطوف به ایجاد تغییر یا اقناع). (همان)
به این شکل مشخص می شود که شرایط تعامل به چیزی بیش از تکنولوژی مورد استفاده وابسته است.
به گفته پرس و دان تحقیقات درباره کامپیوترهای خانگی و دیگر رسانه ها نشان داده است که کامپیوتر کمتر برای نیازهای ارتباطی مطرح می شود. نتیجه اینکه کامپیوترها هنوز مجراهای اولیه برای پرکردن نیازهای مرتبط با رسانه ها نیستند. در واقع مطرح ترین کاربرد ارتباط جمعی سرگرمی و وقت گذرانی بوده و با گذر سالها همچنان بر قوت خود باقی است. (همان)
این ویژگی ها با کاربرد “آیینی” رسانههای جمعی به عنوان چیزی متمایز از رضامندی ایجاد شده به وسیله محتوایی خاص که رابین مشخص می کند، قابل مقایسه هستند. (همان)
موریس و اوگان برای مفهوم سازی اینترنت به عنوان رسانه ای جمعی آن را از نقطه نظر مخاطب بررسی کردند. آنها مفاهیم رضامندی، سطح و نوع درگیری و میزان حضور اجتماعی را در برنامه کاری خود قرار دادند اما نتوانستند در یافتن ویژگی های اساسی اینترنت به عنوان یک رسانه به نتیجه ای قطعی برسند. البته این حکایت همچنان باقی است. (همان)
لیندوف و شاتزر با توجه به قوم نگاری مخاطب، به اینت
رنت نگاهی کردند و درباره تنوع شکل های آن نقطه نظرهایی را بیان داشتند که شامل گروه های خبری، فضاهای شبیه سازی شده و وب سایت ها و مانند آنها می شد. از نگاه آنها، ارتباط از طریق کامپیوتر، با سایرکاربری های دیگر رسانه ها تفاوت دارد. چرا که این نوع ارتباط چند شکلی و گذرا و با رمزهای اندک برای هدایت و نظارت کاربر است و به دستکاری نهایی پیام توسط کاربر فرصت می دهد. آنها یادآوری می کنند که وضعیت فاقد مکان بودن فرصت های جدیدی را برای زندگی شهری، یادگیری مشترک و برخورد بین فرهنگی فارغ از محدودیت های جغرافیایی ارائه می دهد. در عین حال فضاهایی برای محتواهای آشکار جنسی، گفتار نفرت انگیز، ترویج شایعات، تبلیغ الکل و هدف گیری کودکان ایجاد کرده است. (همان)