توسعه مدل ریسک ادراک شده سفر به ایران به عنوان یک مقصد گردشگری- …

ریسک کلی

۱۶۷/۰

۶۵/۱

فاصله روانی

۱۲۲/۰

۸۲/۱

نیت گردشگر

افراد در طبقات متفاوت منابع مالی ، از نظر ریسک ادراک شده ، فاصله روانی و نیت سفر به ایران با یکدیگر تفاوت معنی داری ندارد.

خلاصه فصل:

در این فصل به تجزیه و تحلیل یافته های پژوهش در سه بخش پرداخته شد. در ابتدای فصل توصیف جمعیت شناختی نمونه ارائه شد و پس از آن نیز سنجه های پژوهش مورد تحلیل اکتشافی و تاییدی قرار گرفتند. مد لهای عاملی تاییدی مرتبه دوم نیز مورد برازش قرار گرفتند و پس آن مدل ساختاری برازش یافت. در نهایت مسیر های علی مفروض مورد بررسی قرار گرفت. در انتهای فصل نیز یافته های جانبی در خصوص تحلیل واریانس سازه های مدل بر اساس گرو های جنسیتی، سنی ، ملیت و تحصیلات ارائه شده است. در فصل بعد نیز به تجزیه و تحلیل یافته های پژوهش ضمن رجوع به ادبیات پرداخته خواهد شد.

فصل پنجم

نتیجه گیری و پیشنهادها

مقدمه

نتیجه گیری و ارائه پیشنهادها، ماحصل هر پژوهش علمی است. این بخش نشان می دهد پژوهشگر چه دستاوردی در خصوص مسئله پژوهش داشته است.در فصل قبل نتایج یافته‌های مطالعه کیفی و کمی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج یافته‌های کیفی در قالب مقولات استخراج شده از داده‌های متنی ارائه شد و نتایج تحلیل‌های کمی نیز به با بهره گرفتن از روش تحلیل عاملی اکتشافی و تاییدی ارائه شدند. از آنجا که این پژوهش از نوع پژوهش آمیخته است.در این فصل در بخش اول نتایج ترکیبی کیفی و کمی پدیده‌ی ریسک ادراک شده از مقصد ایران ارائه می شود. سپس با اشاره به مدل مفروض و با توجه به فرضیات یافته‌های پژوهش با پژوهش های قبلی مقایسه شده و در خصوص نتایج مبتنی بر یافته های پژوهش بحث شده است.در انتهای فصل نیز با توجه به زمینه پژوهش، پیشنهاداتی برای پژوهشگران آتی ارائه شده است. همچنین به محدودیت های پژوهشگر در این پژوهش اشاره شده است.

۵-۱- نتایج ترکیبی پژوهش های کیفی و کمی در خصوص ابعاد پدیده ریسک ادراک شده از مقصد ایران

یکی از اهداف این پژوهش پاسخ با این سئوال بود که گردشگران سفر نکرده به مقصد ایران چه ریسک هایی را ادراک می کنند؟ به این منظور پژوهشگر با اتخاذ یک رویکرد پژوهشی آمیخته در پی پاسخ با این سئوال برآمد. در این بخش نتایج پژوهش های کمی و کیفی با یکدیگر ارائه شده است و با اشاره به نظریات و پژوهش های صورت گرفته یافته های پژوهش تبیین و توجیه شده است.

۵-۱-۱- بعد اول: ریسک نقض حقوق بشر

نتایج تحلیل عاملی اکتشافی ، تاییدی و تحلیل کیفی تم های استخراج شده، در فصل چهارم نشان داده شد. یکی از ابعاد پدیده ریسک ادراک شده در خصوص مقصد ایران ریسک نقض حقوق بشر از دیدگاه گردشگران بالقوه است.بر اساس نظریه انگیزه محافظت راجرز(۱۹۷۵) گردشگران با توجه به اطلاعات در دسترس و تصویر ذهنی شان در خصوص یک مقصد درگیر رفتار های محافظت از خود می شوند. گردشگران بر اساس اطلاعاتی که درخصوص ایران دریافت نموده اند، باور دارند که به دلیل خصومت بین دولت ایران و دنیای غرب احتمال دارد که در صورت سفر به کشور به عنوان جاسوس دستگیر شوند و حقوق انسانی آنها به مخاطره بیافتد. دیگر تصویر و نگرشی که گردشگران بالقوه سفر نکرده به ایران دارند این است که از دیدگاه خودشان فضای داخلی ایران را از نظر حقوق بشر نامساعد می دانند، لذا به تصور آنها ایران مقصدی نا امن برای گردشگران خارجی است و تصور می کنند که قوانین اسلامی سخت گیرانه ای در کشور پا برجا است و اگر به علت بی اطلاعی از قوانین ، رفتار آنها اهانت به باور های مذهبی و سیاسی مردم در ایران تلقی شود با پیامد های نا مطلوبی روبرو می شوند.هندرسون[۲۱۱](۲۰۰۸) در مطالعه ای که در خصوص ادراکات گردشگران بین المللی در مورد مقصد های اسلامی نمود بیان می دارد که گردشگران بین المللی در مورد قوانین محدود کننده و سخت گیرانه اسلامی که کد های رفتاری خاصی را تعریف می کنند، نگران می شوند.به نظرهندرسون(۲۰۰۶) تصویر فرافکنی شده از مقصد های اسلامی باعث شده که گردشگران این مقاصد را نا امن ادراک کنند.
به نظر پژوهشگر،توجیه یافته ها در خصوص ریسک ادراک شده ی نقض حقوق بشر توسط گردشگران سفر نکرده با توجه به پدیده اسلام هراسی و ایران هراسی که در جریان است قابل توجیه می باشد. مطالعه استفانسون(۲۰۱۴) نشان داد که رشد پدیده ی اسلام هراسی بعد از حملات ۱۱ سپتامبر در دنیا توسط رسانه ها، باعث شده است که گردشگران بین المللی مقصد های اسلامی را نا امن و غیر قابل سفر تصور کنند. از این منظر ایران نیز یک کشور اسلامی تلقی می شود و ممکن است ادراکات گردشگران در مورد فضای مذهبی- قانونی داخل ایران تحت تاثیر پیام های و تبلیغات پروژه اسلامی هراسی باشد.علاوه براین،پژوهشگر این سئوال را مطرح می کند که نگرش ها، برداشت ها و تصویر ذهنی گردشگران سفر نکرده در خصوص کشور ایران تحت تاثیر چه اطلاعاتی شکل گرفته است؟ واضح است که دانش گردشگر سفر نکرده که تجربه سفر به مقصد ایران را نداشته یک دانش ذهنی است که بیشتر تحت تاثیر رسانه ها شکل گرفته است. باور پژوهشگر این است که پوشش های سوئ دار خبری در مورد بزرگ نمایی برخی از مسائل حقوقی ، قانونی و اجتماعی از یک طرف و از طرف دیگر ضعف در روابط خارجی کشور باعث شده است که یک تصویر ذهنی نامطلوب در خصوص ایران فرافکنی شود و نگرش های گردشگران بین المللی را تحت تاثیر قرار دهد.لازم به ذکر است که این ریسک تاکنون در بدنه دانش مورد بررسی قرار نگرفته است و در این پژوهش مفهوم سازی شده است.

۵-۱-۲ – بعد دوم:ریسک رضایت

دومین بعد پدیده ی ریسک ادراک شده از مقصد کشور، ریسک رضایت است. مروری بر ادبیات نشان می دهد که ریسک رضایت در مطالعات چرون و ریتچه(۱۹۸۲)، روهل و فسنمایر(۱۹۹۲) و شائو ۲۰۱۰ به عنوان یک بعد از ریسک ادراک شده در نظر گرفته شده است. لذا این بعد از ریسک در ادبیات مورد بررسی قرار گرفته و نتایج این مطالعه با مطالعات مذکور همخوانی دارد. نتایج مطالعه کمی و کیفی نشان می دهد که گردشگران سفر نکرده به ایران بر این باور هستند که زیرساخت های گردشگری در مقصد ایران ضعیف بوده و سیستم های حمل و نقل از کیفیت مناسبی بر خوردار نمی باشند . همچنین به تصور آنها محصولات، کالاها و خدمات اقامتی نیز در این مقصد از کیفیت مطلوب برخوردار نیستنند. لذا پیامد سفر به کشور برای آنها با نارضایتی همراه خواهد بود.نتایج پژوهش کیفی نشان می دهدکه به دلیل ادراک چنین تصویری گردشگران ترجیح می دهند که زمان، پول و سایر منابع را به جای سفر به ایران به دیگر مقصد ها اختصاص دهند تا از سفر احساس رضایت بیشتری نمایند.به نظر پژوهشگر، باور گردشگران درخصوص اینکه پیامد سفر به مقصد ایران همراه با عدم راحتی و فقدان آسایش است. بر اساس نظریه تایید/ عدم تایید انتظارات، گردشگران بین المللی انتظار دارند که زمانی که به یک مقصد سفر می کنند، امکانات، خدمات و زیرساخت های گردشگری آن منطقه بتواند پاسخگوی سطح انتظارات آنها باشد تا از سفر احساس رضایت کنند. بر اساس یافته های این پژوهش، گردشگران تصور می کنند که سطح توسعه زیرساخت های گردشگری کشور، امکانات و خدمات هتل داری و سیستم حمل و نقل در ایران قابلیت تطابق با انتظارات آنها را ندارد لذا در صورت سفر بهاین مقصد، احساس عدم رضایت محتمل می باشد.

۵- ۱-۳- بعد سوم : ریسک پوشش/ لباس

نتایج مطالعه کمی و کیفی گویای یک بعد دیگر از ریسک می باشد که به عنوان ریسک پوشش نامناسب در نظر گرفته شده است.آنچه واضح و روشن است مسئله پوشش و لباس در هر جامعه تحت تاثیر ارزش های حاکم بر آن جامعه است.در جوامع اسلامی علاوه بر عرف جامعه، شریعت نیز رهنمود هایی در خصوص کد های لباس ارائه نموده است.مطالعه جعفری و اسکات (۲۰۱۳) و زمانی فراهانی و موسا(۲۰۱۲) بیان می دارد که اگرچه مذهب یک شیوه ی خاص زندگی را مطرح می نماید اما حاکمان هر کشور اسلامی تفسیر متفاوتی از مذهب دارد .همچنین هر کشور اسلامی قوانین و فرهنگ مختص به خود را دارا می باشد. این پژوهشگران جهت گیری کشور های اسلامی در خصوص گردشگری را به دو دسته تقسیم نموده اند. این دو دسته شامل کشورهای اسلامی محافظه کار و کشور های میانه رو است. نتایج پژوهش در این موضوع نشان می دهد که گردشگران بین المللی سفر نکرده به ایران بر این باورند که قوانین سخت گیرانه ای در خصوص لباس و پوشش در ایران حکم فرما است و عدم رعایت آنها توسط گردشگر پیامد های منفی را برای آنها رقم خواهد زد. نکته جالب توجه اینکه در پژوهش کیفی، برخی از پاسخگویان تصور می کنند که در ایران زنان مجبور هستند که از روبنده یا نقاب استفاده نمایند و این مورد برای گردشگران بین المللی غیر قابل تحمل است. همچنین باور پاسخگویان در مطالعه کمی و کیفی بر این است که تبعیض های جنسیتی در خصوص لباس در ایران آزار دهنده است و این کشور مکان امنی برای سپری کردن اوقات برای زنان نمی باشد. این عوامل باعث شده است که گردشگران تصویر نامطلوبی در خصوص لباس و پوشش در ایران داشته باشند و بر اساس این تصویر، ریسک پوشش را ادراک می نمایند. به نظر پژوهشگر، دلیل شکل گیری چنین تصویر ذهنی و ادراک ریسک حاصل از آن می تواند معلول دو دلیل باشد. اول اینکه در سال های گذشته، از شدت برخورد دولت های گذشته در خصوص لباس و پوشش های خبری صورت گرفته از این وقایع در سطح جهانی باعث شده است تصویر نامطلوبی در این خصوص از فضای داخلی کشور فرافکنی شود. علاوه بر این برخی از باور های گردشگران در خصوص لباس نیز تحت اثر تعمیم از سایر کشور های اسلامی به ایران می باشد و با واقعیت جامعه ما تطابق ندارد چراکه اصلا زنان کشور ما مجبور به پوشش صورت با روبنده نیستند. از طرف دیگر این تصویر ذهنی می تواند معلول فعالیت گروه ها و کمپین هایی باشد که در خارج از کشور اهداف سیاسی خاصی مانند احقاق حقوق زنان را دنبال می کنند. به هر روی ریسک پوشش در مطالعه کمی و کیفی به عنوان یکی از ابعاد ریسک ادراک شده در خصوص ایران مورد تبیین قرار گرفته است .مروری بر ادبیات نشان می دهد که ریسک پوشش نیز نقطه افتراق این پژوهش با بدنه دانش در خصوص ریسک ادراک شده می باشد.

۵-۱-۴- بعد چهارم: ریسک اجتماعی

نتایج یافته های کمی و کیفی بیان می دارد که گردشگران بین المللی سفر نکرده به ایران، در خصوص پیامدهای اجتماعی سفر به ایران نگران هستند.مطالعات صورت پذیرفته توسط رمی میر(۱۹۹۰)،روهل و فسنمایر(۱۹۹۲)،سومنز وگرائف (۱۹۹۸) و هان (۲۰۰۵) به بعد ریسک اجتماعی به عنوان یکی از ریسک های ادراک شده توسط گردشگران اشاره نموده اند. نتایج کمی و کیفی این پژوهش نیز نشان می دهد که گردشگران بر این باور اند که در صورت سفر به ایران با توجه به قضاوت دیگران، .وجه اجتماعی و شان و منزلت آنها مورد مخاطره قرار می گیرد. ازدیدگاه روانشناسی اجتماعی، مصرف کننده در هنگام انتخاب کالا و خدمات قضاوت های دیگران را در آن خصوص مورد ارزیابی قرار می دهد. از این دیدگاه، هویت مفهومی اجتماعی است و اکتساب کالا ها و خدمات می تواند موجب تقویت یا تضعیف هویت مصرف کننده نزد دیگران شود. اکتساب کالاها و خدمات تنها جنبه ی سودمندگرایانه ندارند و از نظر اجتماعی ممکن است اکتساب یک کالا، خدمت یا سفر به یک مقصد باعث تقویت هویت فرد نزد دیگران و یا تضعیف هویت او از نظر اجتماعی شود(بلک ،۱۹۹۸). بر اساس این دیدگاه، گردشگران بالقوه تصور می کنند که در صورت سفر به مقصد ایران، هویت آنها نزد افراد مهم تضعیف شود و نگرانی در این خصوص، گویای ریسک اجتماعی آنها می باشد. به نظر پژوهشگر، علت نگرانی گردشگران در خصوص ریسک اجتماعی این است که دوستان و وابستگان گردشگر،تصویر ذهنی مطلوبی از ایران به عنوان یک مقصد گردشگری ندارند لذا تصمیم احتمالی وی را مورد تایید قرار نمی دهند و این امر باعث نگرانی گردشگر می شود. نتایج مطالعه کیفی حاکی از آن است که برخی از گردشگران بر این باورند که واکنش پدر و مادرشان در خصوص سفر به ایران نگرانی و واکنش دوستانشان نیز تمسخر است.

۵-۱-۵- بعد پنجم: ریسک مواجه با بی پول

نتایج تحلیل کیفی و تحلیل عاملی اکتشافی و تاییدی نشان داد که یکی دیگر از ابعاد پدیده ی ریسک ادراک شده در خصوص مقصد ایران، ریسک مواجه به بی پولی است. در ادبیات مربوطه ، ریسک مالی توسط هان(۲۰۰۵) مورد بحث قرار گرفته است اما ریسک مواجه با بی پولی از نظر مفهومی متفاوت با ریسک مالی می باشد. نتیجه تحلیل محتوای استقرائی و تبیین کمی نشان می دهد که گردشگران سفر نکرده به ایران بر این باورند که چون امکان دسترسی به حساب های شخصی آنها در ایران وجود ندارد و همچنین قادر نیستند که از دستگاه های خودپرداز در ایران ارز یا پول دریافت کنند و یا از طریق کارت های اعتباری بین المللی هزینه هایشان را پرداخت کنند در سفر به ایران از نظر پولی با کمبود مواجه می شوند. همچنین سیستم پرداخت پی پال[۲۱۲] را نیز در ایران قابل استفاده نمی‌دانند. این موارد باعث شده است که گردشگران تصور نمایند که در صورتی که پولشان گم شود و یا هزینه های زیادی از آنها به دلیل خرید اخذ شود امکان اینکه با خطر بی پولی مواجه شوند دور از تصور نمی باشد. لازم به ذکر است که ریسک مواجه با بی پولی ریشه در توسعه زیرساخت های کشور دارد. عدم یکپارچگی سیستم بانکی کشور با سیستم بانکی بین المللی و مشکل انتقال پول به دلیل تحریم ها و نبود زیرساخت های کارت های اعتباری بین المللی همگی دسترسی به منابع مالی را برای فرد سفر کرده به ایران دچار مشکل می کند. از دیدگاه رفتار مصرف کننده، مصرف سودمندگرایانه به اکتساب و مصرف محصولات و خدماتی اطلاق می شود که برای مصرف کننده منفعت ایجاد می کند(اولسون و مایو،۲۰۰۰).برای مثال اخذ پول از دستگاه خودپرداز برای پرداخت هزینه ها نوعی کاکرد سودمندگرایانه خدمات بانکی است. بر این اساس، نگرش گردشگران بین المللی سفر نکرده به ایران این است که خدمات بانکی و پولی در ایران نمی تواند کارکرد سودمندگرایانه ی لازم برای آنها را ایجاد کند لذا از سفر احساس عدم اطمینان و مخاطره می نمایند. این ریسک نیز نقطه افتراق پژوهش حاضر با بدنه دانش در خصوص ریسک های ادراک شده گردشگر است.

۵-۱-۶ – بعد ششم :ریسک جرایم

مروری بر ادبیات نشان می دهد که گردشگران در خصوص جیب بری، دزدی، درگیری های فیزیکی و جراحت، قتل، فحاشی که همگی از اشکال جرایم اجتماعی هستند احساس مخاطره می نمایند( استینر،۲۰۰۷،گارتنر و شن، ۱۹۹۲ ،اسلوپ، لو و کری،۲۰۰۸). نتایج مطالعه کیفی و کمی نشان می دهد که گردشگران سفر نکرده به ایران بر این باور اند که در صورت سفر با ایران با خطر جیب بری و اخاذی و باج گیری مواجه می شوند.لذا از این بابت احساس مخاطره می نمایند.

۵-۱-۷-بعد هفتم : ریسک ارتباطات

نتایج یافته های کیفی و کمی نشان می دهد که گردشگران در خصوص ارتباطات و موانع آن احساس ریسک می نمایند. نتایج این یافته با یافته های مطالعات هان(۲۰۰۵) و باسالا و کلونسکی(۲۰۰۱) در خصوص ریسک ارتباطات مطابقت دارد. نتایج پژوهش نشان می دهد که چون اهالی ایران با زبان پارسی سخن می گویند و گردشگران این زبان را نمی دانند لذا ارتباط بر قرار نمودن با افراد محلی سخت و مشکل است.یکی دیگر از دلایل احساس ریسک ارتباطات این است که گردشگران بر این باورند که در ایران راهنما هایی که بتوانند به زبان آنها سخن بگویند کمیاب است و همچنین آنها قادر نیستند علائم راهنما را ادراک کنند. بر اساس نظریه ریسک مصرف کننده، از آنجا که تحت این شرایط پیامد های سفر به ایران برای آنها مشخص نیست،گردشگران سفر نکرده احساس ریسک و عدم اطمینان می نمایند.

۵-۱-۸- ریسک اخذ ویزا

هشتمین بعد پدیده ی ریسک ادراک شده در خصوص مقصد ایران، ریسک اخذ ویزا می باشد. نتایج مطالعه کمی و کیفی نشان می دهد که گردشگران بر این باورند که برای دریافت ویزا جهت سفر به ایران می بایست منابع زیادی از نظر زمانی و مالی را صرف کنند که ممکن است به آن جهت فرصت بازدید از یک مقصد دیگر را نیز ازدست بدهند. دیگر جنبه ی ریسک اخذ ویزای ایران این باور است که گردشگران از داشتن مهر مقامات ایران در پاسپورت خود احساس عدم اطمینان دارند. به عبارت دیگر در اثر سفر به ایران، ممکن است فرصت اخذ ویزای سایر کشور ها را از دست بدهند.همچنین کمیابی خدمات کنسولگری ایران در سایر کشور ها نیز عاملی دیگری است که در اخذ ویزای ایران به عنوان یک عدم اطمینان نگریسته می شود.به نظر پژوهشگر، برخی از جنبه های ریسک اخذ ویزا،ریشه در روابط بین المللی کشور و پذیرش در جامعه جهانی بستگی دارد. به عبارتی کاستی در روابط سازنده ی سیاسی با سایر کشور های جهان و انزوا می تواند به اعتبار کشور در زمینه ی ارائه خدمات ویزا ضربه بزند. مطالعه ادبیات در حوزه ریسک ادراک شده نشان می دهد که ریسک اخذ ویزا نیز می تواند به عنوان یک نقطه تفاوت این پژوهش با مطالعات قبلی مطرح شود.
بر اساس نظریه یکپارچه سازی اطلاعات که توسط اندرسون(۱۹۸۱) ارائه شده است،اطلاعات و پوشش خبری که توسط رسانه ها در خصوص یک مقصد انتشار می یابد بر برداشت ها و قضاوت های گردشگران در خصوص ویژگی های مقصد تاثیر گذار است. به نظر پژوهشگر بسیاری از ریسک های ادراک شده گردشگران سفر نکرده به ایران ازجمله ریسک نقض حقوق بشر، ریسک پوشش و تا حدودی ریسک ویزا تحت تاثیر تصویر ذهنی فرافکنی شده از کشور است که توسط رسانه ها و پوشش های خبری از فضای داخلی ایران شکل می گیرد. اطلاعات سوئ دار می تواند بر استنباط و قضاوت های گردشگران بالقوه تاثیر بگذارد.به عبارتی اطلاعات دریافت شده ی توسط گردشگران از این منابع با دانش قبلی آنها از مقصد کشور یکپارچه شده و قضاوت های آنها را در خصوص مقصد شکل می دهد.این قضاوت ها باعث می شود که گردشگران پیامد های نامطلوبی را در خصوص سفر به مقصد ایران در نظر بگیرند.

۵-۲ – نتایج تجزیه و تحلیل فرضیه های مدل

در این بخش به بررسی یافته های پژوهش با توجه به روابط آزمون شده ی مدل پژوهش پرداخته شده است.ضمن رجوع به ادبیات پژوهش،روابط آزمون شده تبیین شده و یافته های پژوهش مورد بحث قرار می گیرد.
۵-۲-۱- فرضیه شماره (۱) مبتنی بر” تاثیر خصیصه ریسک پذیری گردشگران بر دانش گردشگر از مقصد” تایید شد.به عبارت دیگر هرچه افراد ریسک پذیر تر باشند، دانش بیشتری در خصوص مقصد خواهند داشت. براساس نظر پلاگ (۲۰۰۱) افراد ریسک پذیر جستجوگر بوده و کنجکاو هستند، سریع تصمیم می گیرند، برند های جدید را امتحان می کنند و به راحتی پول خود را خرج می نمایند، همچنین همیشه دنبال مقاصد جدید هستند. در عوض تیپ ریسک گریز شامل افرادی هستند که کمتر ماجراجو بوده و کمتر جستجو می کنند. آنها محافظه کار و مراقب هستند ، کمتر پول خرج می کنند و برند های شناخته شده را مصرف می کنند و ترجیح می دهند که به مقاصدی بروند که رضایت آنها تامین شده است (پلاگ ، ۲۰۰۱،ص ۱۶) . با توجه به نظر پلاگ ، گردشگرانی که خصیصه ریسک پذیری بیشتری دارند، بیشتر جستجو گر بوده و کنجکاو تر هستند لذا اطلاعات بیشتری را در خصوص مقصد پردازش می کنند و دانش بیشتری نسبت به مقصد دارند. با توجه به این نکته می توان نتیجه گرفت که گردشگران بالقوه ای که از نظر شخصیتی ریسک پذیری هستند، دانش بیشتری از مقصد گردشگری کشور دارند.
۵-۲-۲- فرضیه شماره (۲) مبتنی بر” تاثیر خصیصه ریسک پذیری گردشگران بر فاصله روانی ادراک شده از مقصد” تایید شد. بر اساس این یافته افراد ریسک پذیر، شباهت بیشتری میان مقصد گردشگری ایران و کشور مبداء خود ادراک می کنند. به عبارت دیگر ریسک پذیری با فاصله روانی ارتباط معکوس دارد. همانطور که پلاگ(۲۰۰۱) بیان نمود افراد ریسک پذیر،تمایل به توجه به مقاصد نا آشنا و بدیع دارند و اطلاعات زیادی را در خصوص مقاصد جستجو می کنند. براین اساس می توان انتظار داشت که اطلاعات عینی تر، بیشتر و معتبر تری را در خصوص مقاصد داشته باشند. مبتنی بر نظریه سطوح استنباط مصرف کننده در صورتی که اطلاعات عینی تر، دردسترس، معتبر و بیشتری در مورد یک مقصد گردشگری وجود داشته باشد مصرف کننده در سطوح پایین برداشت مقصد را استنباط نموده لذا فاصله روانی کمتری ادراک می نماید.ادراک فاصله روانی کمتر نشان می دهد که ریسک پذیر ها شباهت های بیشتری میان مقصد های جدید و کشور مبداء خود ادراک می کنند. برخلاف آن، ریسک گریز ها، چون تمایل به پردازش اطلاعات در مورد مقاصد جدید و ناآشنا(مانند ایران) در آنها کمتر است لذا بر اساس اطلاعات کلی و کلیشه ای در خصوص مقاصد گردشگری استنباط نموده و بر اساس نظریه سطوح استنباط در سطح بالای استنباط قرار دارند از این رو فاصله روانی بیشتری میان مقصد (ایران) و مبداء خود ادراک می کنند. در نتیجه مقصد ایران از نگاه ریسک گریز ها بسیار متفاوت از مبدا این دسته از گردشگران استنباط می شود.لازم به ذکر است که چون مفهوم سازی و سنجش سازه فاصله روانی در این پژوهش صورت گرفته است لذا ارتباط این خصیصه ریسک پذیری و فاصله روانی نیز برای نخستین بار مورد تحلیل و بررسی قرار گرفته است.

دانلود کامل پایان نامه در سایت pifo.ir موجود است.