اما اینکه منظور از جاهلیت اولى چیست؟ ظاهرا همان جاهلیتى است که مقارن عصر پیامبر ص بوده، و به طورى که در تواریخ آمده در آن موقع زنان حجاب درستى نداشتند، و دنباله روسرى‏هاى خود را به پشت سر مى‏انداختند به طورى که گلو و قسمتى از سینه و گردنبند و گوشواره‏هاى آنها نمایان بود، و به این ترتیب قرآن همسران پیامبر ص را از این گونه اعمال باز مى‏دارد.
بدون شک این یک حکم عام است، و تکیه آیات بر زنان پیامبر ص به عنوان تاکید بیشتر است، درست مثل اینکه به شخص دانشمندى بگوئیم تو که دانشمندى دروغ مگو، مفهومش این نیست که دروغ گفتن براى دیگران مجاز است، بلکه منظور این است که یک مرد عالم باید به صورت مؤکدتر و جدى‏ترى از این کار پرهیز کند.
به نظر نگارنده: این تعبیر نشان مى‏دهد که جاهلیت دیگرى همچون جاهلیت عرب در پیش است که ما امروز در عصر خود آثار این پیشگویى قرآن در دنیاى متمدن مادى را مى‏بینیم، ولى مفسران پیشین نظر به اینکه چنین امرى را پیش بینى نمى‏کردند، براى تفسیر این کلمه به زحمت افتاده بودند لذا” جاهلیت اولى” را به فاصله میان آدم و نوح، و یا فاصله میان عصر داود و سلیمان که زنان با پیراهنهاى بدن‏نما بیرون مى‏آمدند، تفسیر کرده‏اند، تا جاهلیت قبل از اسلام را” جاهلیت ثانیه” بدانند!
۲-۲- دلیل سنت
علاوه براستدلال به کتاب بر حدود پوشش زن، از سنت نیز روایات متعددی بر تعیین حدود پوشش دلالت دارد که برخی روایات در تفسیر آیات مربوط به حجاب بیان شده اند و برخی دیگر از روایات بالملازمه و یا از باب مفهوم بر حدود پوشش دلالت دارند که به تفکیک دیدگاه فقها در خصوص حدود پوشش مورد بررسی و استدلال قرار می گیرد:
۲-۲-۱- استدلال بر عدم وجوب پوشش وجه و کفین
روایات مفسره آیه ۳۱ سوره نور شامل روایاتی است که به تفسیر لفظ زینت در این آیه پرداخته اند و مراد از زینت ظاهره و غیر مُحَرم را بیان کرده اند که عبارت اند از:
صحیحه مسعده بن زیاد
صحیحه فضیل
معتبره زراره
معتبره ابی بصیر
روایت ابی جارود
ب: روایات مفسره آیه ۶۰ سوره نور
وَالْقَوَاعِدُ مِنَ النِّسَاءِ اللاتِی لا یَرْجُونَ نِکَاحًا فَلَیْسَ عَلَیْهِنَّ جُنَاحٌ أَنْ یَضَعْنَ ثِیَابَهُنَّ غَیْرَ مُتَبَرِّجَاتٍ بِزِینَهٍ وَأَنْ یَسْتَعْفِفْنَ خَیْرٌ لَهُنَّ وَاللَّهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ؛ و زنان (از کارافتاده‏ای که امید) به ازدواج ندارند، گناه‏آمیز بر آنان، نیست که لباسهای (رویین) خود را بر زمین بگذارند، بشرط این، در برابر مردم خودآرایی نکنند; و اگر خود را بپوشانند برای آنان، بهترند; است; و خداوند شنوا و داناست.
روایاتی که در تفسیر این آیه بیان شده عبارتند از:
صحیحه محمد بن مسلم:
محمد بن یعقوب کلینی به نقل از عده ای از اصحاب امامیه از احمد بن محمد از ابن محبوب از علاء بن رزین از محمد بن مسلم نقل می کند:
از امام صادق (ع) در مورد «القواعد من النساء اللّاتی لایرجون نکاحاً» سؤال شد پس این زنان چه قسمتی از لباس خود را می توانند بردارند امام (ع) پاسخ داد « الجلبات» (حر عاملی ۱۴۱۴ق، ج ۱۴ کتاب النکاح باب ۱۱۰ ح ۲ ص ۱۴۷).
صحیحه حلبی:
محمد یعقوب کلینی از علی بن ابراهیم از پدرش از ابن ابی عمیر از حماد از حلبی نقل می کند که گفت:
از امام صادق روایت است که آسه « أن یَضْعَن ثیابَهُنَّ» را خواند و فرمود:
مقصود خمار ( روسری) و جلباب (چادر) است پرسیدم در مقابل چه کسانی؟ فرمود: در مقابل هر کس باشد البته بدون آرایش؛ ولی اگر چنین نکند برای او بهتر است و زینتی که می توانند آشکار کنند در آیه دیگری ذکر شده است [ مراد آیه ۳۲ نور که بیان شد] (حر عاملی ۱۴۱۴ق، ج۱۴ کتاب النکاح باب ۱۱۰ ح۲ ص ۱۴۷).
صحیحه محمد بن ابن خمره
محمد بن یعقوب از علی بن ابراهیم از پدرش از ابن ابی عمیر از محمد بن ابی خمره روایت می کند: از امام صادق نقل شده است که درباره « القواعد من النساء لیس جناح أن یضعن ثیابهن» فرمود: فقط جلباب را می توانند بردارند(حر عاملی ۱۴۱۴ق، ج ۱۴ باب نکاح باب ۱۱ ح ص ۱۴۷).
صحیحه حریز بن عبدالله
محمد بن یعقوب کلینی از علی بن ابراهیم از پدرش از حماد بن عیسی از حریر بن عبدالله روایت می کند: