روایت ناگفته سرفس هاب؛ کامپیوتری متفاوت که می خواهد اتاق های کنفرانس را متحول کند [بخش اول]

یه نمایشگر تاچ بزرگ و البته گرون بر دیوار اتاق نصب گشته و انگشتان Jeff Han، به آرومی روی اون می لغزند. کره زمین در برابر اون قرار گرفته؛ اونو می چرخونه، با دو دستش گرفته و زوم می کنه، به سمت غرب و بعد آمریکای شمالی میره و در آخر نشانی مورد نظرش رو پیدا میکنه: منطقه ای ساده و صنعتی در کنار یه بزرگراه.

بعد میگه: «همینجاست؛ ساختمون ما.»

ساختمانی که در اون کنفرانس در حال برگزاریست، به نام «بیل گیتس» ثبت شده در نتیجه میشه خیلی راحت نتیجه گرفت که در سرزمین مایکروسافت قرار گرفتیم. ساختمون فعلی البته در ردموند ِواشنگتن و همون مقر اصلی مایکروسافت قرار نیس. بلکه در ۲۰۰ مایلی ردموند و در محوطه کنار شهر Wilsonville در ایالت اورگن جای داره؛ مکانی که میشه یه کارخانه چهار هکتار که وظیفه اصلی اش، ساخت لوازم جانبی واسه وسایل نقلیه تفریحی مثل قایق هاست رو در کنارش دید.

مایکروسافت قبلا اعلام نکرده بود که یه کارخانه در شهر Wilsonville داره. در اصل، تلاش کرده تا این موضوع رو هم مخفی کنه و حتی وقتی که وارد شهر شده و خیابونای دور و بر رو ببینین هم علائم مربوط به کارخانه، اشاره به نام شرکت نمی کنن. این در حالیه که از مارس سال ۲۰۱۴، مایکروسافت در همین مجتمع در حال مهندسی و پیشرفت همانچه بوده که «هان» حالا در حال به رخ کشیدنشه؛ کامپیوتری با نمایشگر بزرگ به نام «سرفس هاب».

شرکت مورد بحث در اتفاق مربوط به رونمایی از ویندوز ۱۰ در ماه ژانویه و در شهر ردموند، از سرفس هاب هم پرده برداشت. مایکروسافت نشون داد که چیجوری یه کامپیوتر all-in-one با ابعاد ۸۴ اینچی اش می تونه واسه انجام وظایفی مانند گفتگو و ایده پردازیای گروهی، کنفرانسای ویدیویی و البته ارائه های پاورپوینت به کار آید؛ محصولی که تعامل با اون، به واسطه انگشتان دست و البته یه «قلم هوشمند» شکل میگیره نه فقط ماوس و کیبورد.

مایکروسافت اما در زمان معرفی، یه حقیقت باحال رو در مورد سرفس هاب عنوان ننمود؛ ردموندیا نه فقط سرفس هاب رو طراحی می کنن، بلکه میخوان خودشون اونو ساخته و در آخر هم اسمبل کنن. کامپیوتر دیواری در همون کارخانه ۶۵۰۰ متری واقع شده در شهر Wilsonville، قدم به قدم مهندسی و ساخته شده. هان در این مورد توضیح میده: «ما فقط پنل LCD رو تولید نمی کنیم و این یه قلم، تنها موردیست که اونو خودمون به تولید نرسانده ایم.»

شرکت ساکن ردموند، سرفس هاب رو در دو نمونه ۵۵ و ۸۴ اینچی تولید می کنه و تصمیم داره اونا رو طبق اندازه، با قیمت ۶۹۹۹ و ۱۹.۹۹۹ دلار به فروش برسونه.

این شرکت در مورد مخفی نگه داشتن برنامه هاش در مورد پیشرفت محصول یاد شد تا حدی عالی عمل کرده که در سپتامبر سال ۲۰۱۴، سایت oregonlive گفت که مایکروسافت می خواد ساخت تاچ اسکرین بزرگ خود رو در کشوری دیگه که دارای هزینه های ساخت کمتره تولید کنه. با سایت ما همراه باشین.

مایکروسافت از تاریخ اول جولای، سفارشات سرفس هاب رو در ۲۴ بازار جهانی به ثبت رسونده و در ماه سپتامبر هم اونا رو به دست مشتریان میرسونه. مدل ۸۴ اینچ با نمایشگر ۴K و هم اینکه پردازنده Core i7 از اینتل، قیمتی برابر با ۱۹.۹۹۹ دلار داره و واسه اتاقای کنفرانس با ظرفیت ۷ تا ۱۰ نفر پیشرفت پیدا کرده. از طرف دیگه نمونه ۵۵ اینچ اون از رزولوشن Full HD به همراه یه پردازنده Core i5 بهره مند بوده و قیمتی ۶۹۹۹ دلاری داره.

عرضه نزدیک الوقوع سرفس هاب، خوب ترین اتفاق زندگی «جف هان» ۳۹ ساله س؛ شخصی که بیشتر از یه دهه، رویای ساخت اینجور محصولی رو در سر می پرورانده. ایشون واسه اولین بار در سال ۲۰۰۶ و وقتی که یه محقق در مورد علوم کامپیوتری بود، در کنفرانس TED حضور یافت و در مورد تکنولوژی جدید «multi-touch» صحبت کرد و البته با جذابیت خاصی هم، اونو در برابر دیدگان حضار گذاشت. جذابیتی که هنوزم وقتی که سرفس هاب رو نشونتون میده، در چهره اش می بینین.

در عصر «پیش-از-آیفون» چیزی که هان به تصویر می کشید، ذهن حضار رو دچار پریشونی و گیجی باحالی نشون داد. نسخه ویدیویی این شماره از کنفرانس TED به شکل عالی محبوب شد؛ هیجان هان در اون مراسم به حدی بود که تصور می کردین فناوری «multi-touch»، تغییر بزرگ بعدیست. ایشون بعد از معروفیت خود بیشترین استفاده رو برد و استارتاپی به نام «Perceptive Pixel» رو ساخت. مایکروسافت در سال ۲۰۱۲ کار و کاسبی نامبرده رو خرید.

جف هان، بر نمایشگر ۸۴ اینچ سرفس هاب دست میکشه.

سرفس هاب دارای کمال تکنیکیه، نه مثل هولولنز که فقط یه آینده نگری خام داره.

امروز، جف هان مدیر کل پروژه سرفس هاب در مایکروسافته؛ شخصی که بدون حضور، دیدگاه و اصرار ورزی هاش، اینجور محصولی نبود. محصولی که با اینکه پدرش «هان» بوده اما دستگاهی عمیقا مایکروسافتیزهه. اجناس ساخته شده به وسیله Perceptive Pixel، فقط نمایشگرهایی بودن که به کامپیوترای شخصی وصل می شدن. سرفس هاب اما یه کامپیوتر کامل و قدرتمنده که می تونه ویندوز ۱۰ و آفیس رو به بهترین شکل به تصویر کشد. قدرتی دو برابر از سیستمای مجهز به انجام کنفرانسای ویدیویی رو با به کار گیری دو دوربین با کیفیت و هم اینکه سرویس Skype for Business داراس. حتی نشونه هایی از اکس باکس رو هم میشه در سرفس هاب یافت؛ جایی که میکروفنای این محصول مثل میکروفن کینکت، نویز رو از صدای اصلی جدا می کنن.

برعکس بقیه اجناس سخت افزاری که در کنفرانس مایکروسافت رونمایی شدن – هدست هولولنز -، سرفس هاب میاد تا «کمال تکنیکی» رو به نمایش بزاره نه یه «آینده نگری خام» رو. از طرف دیگه انگار با این محصول، مایکروسافت در آخر یه روند نیمه کاره رو به آخرسر رسونده.

Mike Angiulo، معاون ارشد بخش سخت افزاری مایکروسافت میگه: «من چند سال و از وقتی که یادم میاد در حال کار روی پیشرفت اجناس و بهره وری بالاتر اونا هستم. (البته منظور Angiulo از وقتی که یادش میاد، سال ۱۹۹۳ه.) وقتی که در مورد تکنولوژی و نوع استفاده اونا فکر می کنین، همه اجناس انگار مشمول پیشرفت شدن اما اتاقای کنفرانس از وقتی که من شروع به کار کردم، همیشه برابر بودن. گویی وارد یه کپسول زمان شدین؛ یه پروژکتور، یه تخته سفید و البته یه تلفن مخصوص کنفرانس جز اجزا جدانشدنی این اتاقا شدن.»

جف هان در کارخانه واقع در حومه شهر Wilsonville.

تبلت پی سی قرار بود جانشین لپ تاپ بشه؛ که نشد.

به واسطه سرفس هاب و ابزارهایش اما، مایکروسافت تلاش داره اتاق جلسات و یا همون کپسولای زمان رو به شکل امروزی و چیزی که واقعا باید باشه، درآورد. تلاشی که مشخص نیس نتیجه اش موفقیت آمیز باشه یا خیر. در سال ۲۰۰۲ مثلا، این شرکت Tablet PC رو معرفی کرد و اقرار داشت که توقع داره تو یه مدت برابر با نیم دهه، اینجور محصولی جانشین لپ تاپ شه، که نشد. از طرف دیگه اولین تلاش پر سر و صدای این شرکت واسه به کار گیری فناوری مالتی-تاچ در سال ۲۰۰۷ بود؛ وقتی که اولین سرفس یا میشه گفت سرفس اصلی معرفی شد. محصولی در شکل یه میز اما در واقع یه کامپیوتر کامل به میدون اومد و نتونست هیچ بخت و اقبالی داشته باشه.

در هر حال، حالا مشخص نیس که بازار چیجوری به سرفس هاب جواب دهد اما در هر صورت، حال که شرکتی با نام مایکروسافت تلاش می کنه اونو تجاری کنه، شانسش بسیار بیشتر از وقتی شده که «جف هان» تلاش می کنین اینجور ایده ای رو پیاده کنه: «در حال انجام آزمایشی ناچیز و کوچیک نیستیم؛ خود رو معتقد کردیم. [توقف کوتاهی می کنه و بعد ادامه میده] ما در مایکروسافت کارای کوچیک انجام نمی دیم بلکه به سراغ پروسهای بزرگ میریم.»


 پرتابی از TED به طرف بیل، استیو و بعد ساتیا

در سال ۲۰۰۲، جف هان یه پژوهشگر در دانشگاه نیویورک بود که بعضی وقتا هم در مورد رابطای کاربری مالتی-تاچ تحقیقاتی انجام می داد اما در آخر به دلیل به آخرسر رسوندن بقیه پروژه ها، رابطای کاربری نامبرده رو یه مدت به دست فراموشی سپرد.

در سال ۲۰۰۵ اما اون توجه خود رو دوباره به تکنولوژی multi-touch معطوف ساخت و عزمشو جزم کرد سرسختانه در موردش به تحقیق بپردازه. تا فوریه سال ۲۰۰۶، ایشون آماده بود تا در کنفرانس تد، پیشرفت کارش رو به جهان نشون بده. هان از یه نمایشگر ۳۶ اینچ و مجهز به فناوری مورد بحث به عنوان یه میز طراحی استفاده کرد و از طرف دیگه هم دوربینایی، حرکات انگشتانش رو به ثبت می رسوندن. امروز که این ویدیو رو ببینین بازم محوش میشین؛ انگار نه انگار که این روزا در آسونترین موبایلای هوشمند هم میشه این توانایی رو یافت.

ایشون با گفتن این جملات ارائه خود رو شروع کرد که چیزی که می خواد به حضار نشون بده، آماده س تا از آزمایشگاه خارج شه. بزرگ نمایی نمی کرد؛ Perceptive Pixel فقط مدت بسیار کوتاهی پس از حضورش در TED تاسیس شد. استارتاپی که میخواس فناوری مالتی-تاچ رو تجاری کرده و اونو در اجناس جور واجور جای دهد.

هرچند شاید در سال ۲۰۰۶، هان تونسته باشه عده کثیری رو با نتیجه کار خود هیجان زده کنه اما کمی بعد و در سال ۲۰۰۷، استیو جابز بود که تکنولوژی نامبرده رو با آیفون به جهان شناساند. ایشون در شهر سان فرانسیسکو و روی صحنه نمایشگاه Macworld ایستاد و اینجور گفت: «ما یه تکنولوژی جدید به نام مالتی-تاچ رو ساختیم.» هان از طرف دیگه در کنفرانس تد مراقب بود که اعتبار داستان رو فقط واسه خود نگه نداره و در میان جملاتش گفت: «من تنها شخصی نیستم که در حال انجام دادن این کارم؛ بلکه افراد زیادی این کار رو انجام میدن. [در حال پیشرفت این تکنولوژی هستن.]»

کامپیوتر میزی سرفس از مایکروسافت.

در میان بقیه کمپانیایی که مالتی-تاچ رو پیشرفت می دونه، می شد نام مایکروسافت رو هم دید. چهار ماه پس از رونمایی از آیفون، ردموندیا سرفس رو معرفی کردن؛ یه کامپیوتر که از ویندوز ویستا پشتیبانی می کرد و نکته باحال اینکه به شکل یه میز طراحی گشته بود. چیزی که مایکروسافت تحت نام سرفس ساخت، کارکردش شباهت بسیاری به ارائه جف هان در سال ۲۰۰۶ و کنفرانس تد داشت. از طرف دیگه مدیران این شرکت عزمشونو جزم کردن به جای اینکه این محصول رو در محیطای کاری قرار داده و اون جاها رو پویا تر کنن، به شکل عمومی عرضه اش کرده و سرفس رو در مکانایی مثل هتل، فروشگاه ها و… مورد استفاده قرار بدن.

بیانیه خبری مایکروسافت در مورد سرفس از قول «استیو بالمر» اینجور نقل می کرد: «ما به این محصول مثل یه دسته بندی جدید با ارزشی چندین میلیارد دلاری نگریسته و وقتی رو واسه خود تجسم می کنیم که سرفس و تکنولوژی اش، به شکل کامل گسترده شده باشه؛ از روی میز و پیشخوانای ساده گرفته تا آینهایی که در راهرو قرار می دیم. حالا سرفس، اولین قدم واسه بدل شدن این رویا به یه حقیقته.»

میلیاردهایی که بالمر از اونا سخن می گفت اما، هیچ وقت به حساب مایکروسافت واریز نگشتند. شرکت نامبرده سال ۲۰۱۲ دوباره هم از نام سرفس استفاده کرد اما این بار واسه یه تبلت. محصولی که اومد تا پرچمدار تبلتای براساس ویندوز ۸ باشه.

در حالی که میز-کامپیوتر سرفس آمار فروش بسیار کمی داشت، آیفون فناوری مالتی-تاچ رو به دست کاربران بسیاری در سراسر کره زمین رساند و تونست صنعت ساخت نمایشگرهای لمسی مخصوص موبایل رو واسه همیشه در برابر عوض شه. امروز، هان میگه که نه سرفس و نه آیفون نتونسته ان تمرکز اونو بر هم زنند: «می خواستم بر ایجاد نوع درست بهره وری تمرکز کنم. پس از کنفرانس تد، تموم هدفم همین بود.»

نمایشگرهای تازه ساخته شده کار و کاسبی Perceptive Pixel، به یه اپلیکیشن عالی مجهز شدن. همین موضوع همزمان شد با کمپینای انتخاباتی واسه ریاست جمهوری آمریکا در سال ۲۰۰۸؛ جایی که شبکه CNN از یکی از همین نمایشگرها واسه توضیح شرایط و مقدار طرفداران هر گروه در هر ایالت استفاده کرد.

Perceptive Pixel از فرصت پیش اومده بیشترین استفاده رو برد و تونست تعداد خیلی از نمایشگرهای یاد شده رو به فروش برسونه. هنرنمایی «جون کینگ» مجهری مشهور CNN با این نمایشگرها هم دلیلی رایگان واسه تبلیغ این کار و کاسبی شد. بلیت بخت آزمایی «هان» برنده شده بود و حالا توجه ها بیشتر از هر زمان دیگری به اون و استارتاپش جلب گشته بود. در اعماق وجودش اما هنوز به طور کامل خشنود نبود: «این که به اهداف خود رسیده بودیم عالی بود اما هنوزم کاری بزرگ انجام نداده و وارد تجارتی پول ساز نگشته بودیم. به عنوان یه کار و کاسبی، پذیرای انتقادات بسیاری شدیم، مثلا بعضی می گفتن که چه وقتی می تونیم در آخر قیمت محصول رو پایین تر آورده و اونو در اختیار عموم هم بذاریم. دقیقا به خاطر همین هم عزممونو جزم کردیم با مایکروسافت وارد گفتگو گردیم.»

مذاکراتی که با حضور مدیر عامل و موسس-مدیریت کل یعنی استیو بالمر و بیل گیتس انجام شد. هان در این مورد میگه: «شروع به صحبت با اونا کردیم و فهمیدیم که اهالی ردموند هم دیدگاه هایی مشابه با ما دارن. وقتی که با بیل گیتس دیدار کردم، دقیقا به گفت: می خوام ببینم این چیزها [نمایشگرای لمسی مجهز به مالتی-تاچ] از آسمون در حال باریدن هستن.»

هان در مورد استیو بالمر میگه: «اون به حدی نمایشگرهای مشمول فناوری مالتی-تاچ رو دوست داشت که همون موقع یکی رو در دفترش قرار داد. بالمر اولین شخص در مایکروسافت بود که اینجور کاری می کرد؛ ایشون دفتری بسیار بزرگ داشت و خیلی راحت تخته وایتبرد خود رو بیرون انداخت و نمایشگر ما رو جایگزینش کرد و بعد گفت: از این به بعد اینطوری کارهامون رو انجام میدیم!»

Perceptive Pixel در سال ۲۰۱۲ با مایکروسافت ترکیب شد، بالمر هم با انرژی تموم تلاش می کنین تا بزرگترین شرکت پیشرفت دهنده نرم افزاری جهان رو به طرف تولید سخت افزار هم بکشونه. بر همین پایه، فقط چند هفته قبل از اعلام خریده شدن کار و کاسبی یاد شده به وسیله مایکروسافت، ردموندیا از اولین تبلت خود به نام سرفس پرده برداشتند؛ اولین کامپیوتر شخصی که تحت نظارت و با نام خود مایکروسافت تولید می شد.

در اول راه، هان و تیمش با بخش «آفیس» ترکیب شدن؛ جایی که بیشتر از هر زمان دیگری به هسته اصلی شرکت مایکروسافت نزدیک شده بودن تا بتونن خدمات خود رو به شکلی عالی با یکی از فراگیرترین اجناس مایکروسافت ترکیب کنن. یه سال بعد اما استیو بالمر دست به یه سازماندهی دوباره بزرگ در مایکروسافت زد و هان هم از اون بخش خارج گشت و در کنار تیم سخت افزاری این شرکت مثل اکس باکس و تبلت سرفس به کار مشغول شد.

فقط ۶ هفته پس از این اتفاق بود که بالمر اعلام کرد به محض اینکه جایگزینی براش پیدا شه، سمت مدیر دلیلی خود در مایکروسافت رو ترک می کنه. جستجو تا فوریه سال ۲۰۱۴ ادامه پیدا کرد و در آخر هم تاج بر سر ساتیا نادلا گذاشته شد.

نادلا هدفی متفاوت داشت؛ «اجناس سخت افزاری به همراه سرویسا» براش اهمیت چندانی نداشتن در حالی که توانایی حمل پذیری، فضای ابری و هم اینکه بهره وری رو در اولویت قرار داده بود. با اینکه اون بود که جدیدترین سخت افزار اجرا کننده ویندوز به نام سرفس هاب رو معرفی کرد اما این دستگاه جدا از فیزیکی بودنش، تمرکز خاصی بر سرویسای ابری داره. تمرکزی که دقیقا از پس زمینه ذهن مدیر عامل جدید سرچشمه گرفته.

ساتیا قبلا توضیح داده وقتی که در مورد «حمل پذیری همراه» سخن میگه، فقط منظورش موبایل و تبلت نیس: «ما می خوایم تجربه ای عالی از قابل حمل بودن رو واسه کاربران به ارمغان بیاریم؛ یه جور از قابل حمل بودن که همه تجربه کاربری مایکروسافت رو در اجناس جور واجور به نمایش بکشه نه فقط به این سو و اون سو بردن دستگاه های فیزیکی رو آسون کنه.»

هان: قصد طعنه زدن به بالمر رو ندارم. 

هان میگه: «مدیریت مایکروسافت حالا بیشتر از هر زمان دیگری از ما پشتیبانی می کنه. قصد طعنه زدن به بالمر رو ندارم؛ منطقیست که هر گاه مدیری عوض شه، نگرانی در دل بعضی کارمندان جای گیرد اما حالا می تونیم ببینیم دیدگاه هامون به شکل عمیق تری با نادلا هماهنگی دارتد.»

جف هان در یکی از کنفرانسای مایکروسافت در جولای سال ۲۰۱۲

اجرای موثر هان در سال ۲۰۰۶ و کنفرانس تد منجر شد که اون، بتونه راه خود رو به مایکروسافت باز کنه. Angiulo، معاون ارشد بخش سخت افزاری این شرکت باور داره: «جف فردی بسیار با استعداد و البته پر انرژیست. یکی از افراد کم یابی که می تونه از یه موسس، تبدیل شه به شخصی موثر از یه تیم کلی. هان از یه هوشمندی عمیق بهره مند بوده و واقعا می دونه درباره چی سخن میگه. اون خیلی راحت افراد رو تشویق به کار کردن با خود می کنه.»

مایکروسافت معلوم ننموده که چه تعداد از پرسنلش واسه پیشرفت سرفس هاب مشغول بودن؛ فقط اقرار داره که این رقم، به صدها نفر می رسه. این وسط حتما افراد تیم تشکیل دهنده کار و کاسبی Perceptive Pixel هم دیده می شن؛ آدمایی مثل David Slobodin، که بر بخش سخت افزاری نظارت داشته و البته چندی از کهنه سربازان مایکروسافت با اسمای Hayete Gallot که در بخش بازاریابی و روش هدف دار تجارت فعال بوده و هم اینکه Stevie Bathiche، مسئول بخش تحقیقات در مایکروسافت. حتی Alex Kipman که واسه رهبری پروژه هایی مثل کینکت و هولولنز شناخته می شه هم در پیشرفت سرفس هاب مشارکت نبوده تا سرنوشت خوبی در انتظار مایکروسافتی ترین کامپیوتر ردموندیا باشه.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *