سرقت های مقرون به آزار و دانشگاه شهید بهشتی

۲- robbery.
– theft.
– roberry.
-shoplifting.
— «بنا به گزارش پلیس، وقوع سرقت های مسلّحانه که طی ده سال گذشته، بیشتر در استانهای فارس، سیستان و بلوچستان و کرمان رخ داده، در سال ۸۹ نسبت به سال ۸۸، حدود ۱۸ درصد در کشور، افزایش یافته است. به گزارش ایسنا، تحلیل آمارها توسط پلیس نشان می دهد با آنکه وقوع سرقت های مسلّحانه از سال ۸۰ تا ۸۷، تقریباً سیر نزولی داشته است، اما از سال ۸۷ تا سال۹۰، شاهد سیر صعودی وقوع این جرم، در کشور هستیم. بر اساس آمارهای موجود در سال هشتاد و نه، ۹۹۵ فقره سرقت مسلّحانه در کشور به وقوع پیوسته که این آمار در سال هشتاد و هشت ۸۱۹ فقره بوده است که این امرحاکی از افزایش حدود ۱۸ درصدی وقوع این جرم است.» به نقل از روزنامه ی خراسان، روزنامه ی صبح ایران، شنبه ۱۵مرداد۱۳۹۰، شماره ی ۱۷۹۰۱، صفحه ی حوادث. [البته آمار ارائه شده ی فوق، منصرف از سرقت های مقرون به آزار است؛ زیرا از دیدگاه پلیس، در تقسیم بندی جرایم، سرقت های مسلّحانه متفاوت با نوعِ مقرون به آزار آن است؛ در حالیکه ممکن است آزار یا تهدید مورد نظر قانونگذار، به وسیله ی اسلحه ایجاد شود. بنابراین سرقت های مسلّحانه، لزوماً از سرقت های مقرون به آزار، جدا نیست. برای آگاهی بیشتر ر.ک: به مبحث دوّم از گفتار سوّم بخش دوّمِ همین مجموعه.]
– به عنوان مثال، از ابتدای شروع نگارش این پایان نامه، قانون مجازات قاچاق اسلحه و مهمّات، (که در بحث حمل سلاحهای سرد نامتعارف، مورد استناد قرار گرفته است) در دو نوبت، دستخوش تغییر و اصلاح قرار گرفت؛ مرحله ی اوّل، بخشنامه ای بود که در راستای تبصره ی ۲ ماده ی یک قانون تشدید مجازات قاچاق اسلحه و مهمّات و قا چاقچیان مسلّح مصوب ۲۶/۱۱/۱۳۵۰، در تاریخ ۲۶/۳/۱۳۸۹ توسط وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلّح، مصادیق سلاح سرد و شکاری را اعلام نمود؛ و مرحله ی دوّم، قانون صدرالإشاره با قانون جدیدی که مجلس شورای اسلامی در تاریخ ۷/۶/۱۳۹۰، تصویب و در تاریخ ۲۳/۶/۱۳۹۰، به تأیید شورای نگهبان رسید، به صورت کلّی مُلغی گردید!!
– قانونگذار فرانسوی در ماده ی ۱-۳۱۱ قانون جزایی فرانسه، سرقت را اینگونه تعریف نموده است: «سرقت عبارت است از ربودن متقلّبانه ی مال دیگری.»
– نجفی ابرندآبادی (علی حسین)، تقریرات درس جرمشناسی (جرمشناسی اختصاصی: قتل سرقت و قاچاق موادّ مخدّر)، دوره ی کارشناسی ارشد دانشکده ی حقوق دانشگاه شهید بهشتی تهران، نیمسال نخست ۷۹- ۱۳۷۸٫{تهیّه و تنظیم: امیر حمزه زینالی}
-robbery.
– میر محمّد صادقی (حسین)، جرایم علیه اموال و مالکیّت، نشر میزان، چاپ یازدهم، تهران پاییز ۱۳۸۳، ص ۳۰۴٫
– همان، ص ۳۰۳٫
– «در حقوق انگلیس، واژه ی زور یا عنف، مثل واژه ی سوء نیّت یا عدم صداقت، یک واژه ی معمولی تلقّی می شود که باید آن را به هیأت منصفه واگذار کرد تا هر تفسیری را که مناسب می دانند از آن به عمل آورند.» (به نقل از میرمحمّد صادقی، حسین، تحلیل مبانی حقوق جزا ترجمه، تهران، انتشارات معاونت فرهنگی جهاد دانشگاهی شهید بهشتی، چاپ اوّل، زمستان ۱۳۷۱، ص۲۱۰).
– عمید (حسن)، فرهنگ فارسی، تهران، انتشارات امیر کبیر، چاپ سوّم، ۱۳۶۹، واژه ی «آزار».
– پاد (ابراهیم)، حقوق کیفری اختصاصی، جلد اوّل، جرایم نسبت به اشخاص (صدمات بدنی و صدمات معنوی)، تهران، مؤسّسه ی انتشارات و چاپ دانشگاه تهران، چاپ سوّم، ۱۳۵۲، ص ۹۹٫
– آزار، باید با اعمال مجزّای از سرقت باشد. مانند ایراد ضرب، تهدید و … وگرنه هر سرقتی خود به خود، موجب آزار است.
۸-Dowson.
– میر محمّد صادقی (حسین)، منبع پیشین، ص ۲۱۰٫
– پاد (ابراهیم)، منبع پیشین، ص ۱۰۰٫
– محسنی (مرتضی) و کلانتریان (مرتضی)، مجموعه ی نظرهای مشورتی اداره ی حقوقی وزارت دادگستری در زمینه ی مسائل کیفری، چاپ روزنامه ی رسمی، بدون تاریخ چاپ.
۱۱- نیابتی (هاشم)، سرقت در محاکم عمومی و اختصاصی، پایان نامه ی کارشناسی ارشد، دانشکده ی حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران، سال تحصیلی ۴۶ – ۱۳۴۵، صص ۷۵ و ۷۶٫
– عمید (حسن)، منبع پیشین، واژه ی «تهدید».
– به موجب حقوق انگلیس تهدید باید علیه عین شخص (یعنی جسم یا جان صاحب مال یا دیگری) باشد، در حالی که به نظر می رسد در حقوق ما، با توجه به عمومیّت موادّ مربوطه، تهدید علیه مال، ناموس یا آبروی شخص نیز کفایت می کند. این تفاوتی است که بین حقوق ایران و انگلیس از لحاظ معنی و مفهوم «تهدید» وجود دارد.