سلسله مراتبی و سلسله مراتب

در نظریه شبکه در تحلیل مسائل، به دو نوع متغیر ساختار و ارتباطات در کنار هم توجه می گردد که در نهایت دید وسیع تر و دقیق تری از مسائل به تحلیلگر می دهد و در نتیجه فهم بهتر مسائل و راه حل های قابل اجرا و کم هزینه تر را برای سیاست گزاران مشخص می نماید.
در دیدگاه شبکه ای:
جهان متشکل از های پویایی است که از ویژگی ((غیرخطی)) برخوردارند، این سیستم ها بسیاری از عناصر در حال تعامل با یکدیگر را در درون خود جای داده اند.
شبکه ها و ساخت غیرخطی ناشی از آن و ویژگی های ناشی از غیرخطی بودن شبکه
در شبکه اجزاء به روش های مختلف با یکدیگر در ارتباط می باشند.
این اجزا هم به صورت سریالی و هم به صورت موازی و همزمان با یکدیگر در ارتباط می باشند، در نتیجه حوادث ممکن است به صورت چرخه ای و همزمان رخ دهند.
سیستم ها خودسامانده بوده و مرز بین داخل و خارج را کم رنگ می نمایند.
خود ساماندهی موجب می شود که ساختارها صرفا در قالب تعامل بین اجزای سیستم قابل ساده سازی نباشند.
ویژگی های محلی ممکن است دارای آثار و میدان بُرد جهانی باشند.
از آثار غیرخطی بودن شبکه، خلق قدرت و توان چانه زنی برای واحدهای ضعیف تر در بازی های استراتژیک نابرابر خواهد بود (قاسمی،۵:۱۳۹۰-۱۷۴).
ویژگی های شبکه منطقه ای
قاسمی برای شبکه منطقه ای ویژگی های زیر را ذکر می نماید:
شبکه ها از بخش های متعدد شکل گرفته اند که به شیوه های مختلف در پیوند با یکدیگرند
اجزاء آنها هم به صورت چرخه ای و هم سلسله مراتبی و خوشه ای در تعامل خواهند بود.
شبکه ها از ویژگی خودسامان ده برخوردارند و مرز بین داخل و خارج کمرنگ می باشد.
ویژگی ها و کیفیات ظاهر شده در شبکه، علیرغم اینکه ممکن است ناشی از سطح محلی باشند ولی کل شبکه را تحت پوشش می گیرند.
روابط متقابل در میان واحدهای در حال کنش با یکدیگر، به عنوان عنصر اساسی نظریه شبکه محسوب می گردند.
هر شبکه دارای گره ها (واحد های عادی) و حلقه ها و یا واحد های مرکزی است که دارای حداقلّی از پیوند می باشندکه در شبکه به آن درجه جدایی می گویند.(واحدهای منزوی ، واحد های عضو، مرکز)
واحدهای مرکزی و محورها در شبکه، نقطه ارتباط گره ها با یکدیگرند.
در صورت از هم پاشیدگی محورها، شبکه به بخش های متعدد تقسیم خواهد شد که از درون آن ممکن است شبکه منطقه ای جدید به وجود آید و یا در شبکه های دیگر ادغام شوند(قاسمی،۱۳۹۰: ۹-۱۴۸).
شبکه های منطقه ای را از نظر سازه و نوع ارتباط به پنج دسته قابل تقسیم می باشند:
شبکه های رابطه ای: در این شبکه ها به این موضوع پرداخته می شود که چگونه بازیگران در قالب روابط و پیوندهای خاص(مانند اتحادها) سامان یافته اند.
شبکه های مبتنی بر ویژگی خویشاوندی.(مانند شباهت های قومی، جغرافیایی)( قاسمی،۱۳۹۰: ۶-۱۵۴).
شبکه های سلسله مراتبی