در صورت تجدید ارائه مکرر صورتهای مالی، سهامداران در خصوص کارایی موسسه حسابرسی شبهه پیدا میکنند. چرا که در شناسایی اشتباهات موجود در صورتهای مالی دوره های قبل ناتوان بوده اند و این امر موجب عدم انتخاب مجدد حسابرس برای دوره بعد میشود.
پالمروز و شولز (۲۰۰۴)
در تحقیق مزبور تحت عنوان” شرایط و عواقب حقوقی گزارشگری خارج از اصول پذیرفته شده حسابداری: شواهدی از ارائه مجدد صورتهای مالی” به بررسی ۴۹۲ مورد تجدید ارائه صورتهای مالی طی سالهای ۱۹۹۵ الی ۱۹۹۹ با تکیه بر صورت سود وزیان و رابطه ی موجود بین فعالیتهای عملیاتی و فعالیتهای غیر عملیاتی با مشکلات قانونی ایجاد شده پرداخته شده است .در این تحقیق شواهدی در خصوص اینکه دفعات و اشتباهات حسابداری، ماهیت و احتمال ایجاد مشکلات حقوقی را افشا می نمایند یا خیر نیز ارائه شده است .
در نمونه بررسی شده در این تحقیق شرکتهایی که دارای تجدید ارائه فعالیتهای عملیاتی بوده اند ،درصد بالاتری از اشتباهات عمدی(تخلفات) و در نتیجه ورشکستگی و یا حذف از بورس اوراق بهادار را داشته اند. همچنین این شرکتها تجدید ارائه هایی با اهمیت تر و روند کاهش قیمت سهام بیشتر ی طی شش ماه قبل و بعد از تجدید ارائه صورتهای مالی خود شاهد بوده اند. بر اساس تحقیق فوق تجدید ارائه صورتهای مالی در ۶۸% از کل نمونه آماری تحقیق ،به فعایتهای عملیاتی شرکت مربوط بوده و حدود ۳۸% کل نمونه آماری انتخاب شده ، پس از تجدید ارائه با مشکلات حقوقی مواجه شده اند .
هریبار و جانکینز (۲۰۰۴)
این مقاله به بررسی اثر ارائه مجدد صورتهای مالی بر هزینه سرمایه شرکت پرداخته است. محققان مزبور با بررسی نمونه ای متشکل از ۲۹۲ رویداد ارائه مجدد صورتهای مالی از تاریخ ۱۹۹۷ الی ۲۰۰۲ به نتایج زیر دست یافته اند :
بطور متوسط ارائه مجدد صورتهای مالی منجر به کاهش سودهای آتی مورد انتظار و افزایش در هزینه سرمایه شرکت میگردد .همچنین ارائه مجدد صورتهای مالی که توسط حسابرسان ایجاد و آغاز شده باشد، با افزایش بیشتری در هزینه سرمایه همراه است و شرکتها با اهرم مالی بیشتر نیز، افزایش بیشتری را در هزینه سرمایه تجربه می کنند .بطور کلی شواهد این تحقیق بیانگر این موضوع می باشد که ارائه مجدد صورتهای مالی کیفیت سود شرکت را کاهش داده و باعث افزایش نرخ بازده مورد درخواست سرمایه گذاران میشود .
پالمروز و همکاران (۲۰۰۴)
در این تحقیق با عنوان “عوامل تعیین کننده واکنش بازار به اعلامیه های ارائه مجدد” به بررسی ۴۰۳ نمونه صورتهای مالی تجدید ارائه شده طی سالهای ۱۹۹۵ الی ۱۹۹۹ پرداخته اند. بر اساس این تحقیق، واکنش منفی قابل ملاحظه ای به میزان تقریبی ۹% طی دو روز پس از اعلام تجدید ارائه، نسبت به تجدید ارائه صورتهای مالی صورت می پذیرد.
همچنین در این تحقیق به بررسی نشت اطلاعات قبل از تجدید ارائه پرداخته شده است و این مسئله را ناچیز و کم اهمیت برآورد نموده است. نحوه ی وزن دهی به مبلغ تجدید ارائه در این تحقیق بر اساس سود سال انجام تجدید ارائه (قبل از تجدید ارائه صورتهای مالی) انجام پذیرفته است .
مطالعات تجربی انجام شده در داخل کشور
ساعی و همکاران (۱۳۹۲)
هدف تحقیق مزبور با عنوان” بررسی فراوانی واهمیت تجدید ارائه صورتهای مالی” پاسخ به این پرسش هاست که : نسبت توزیع فراوانی تجدید ارائه ها بین عناصر صورت های مالی چگونه بوده؛ و آیا این نسبت در سال ها و صنایع مختلف متفاوت است؟ و آیا مبالغ تجدید ارائه شده تفاوت معنی داری با مبالغ اولیه دارند؟
در این پژوهش، با استفاده از اطلاعات مالی ۲۲۹ شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران در سال های ۱۳۸۰ تا ۱۳۸۷ ، مشخص گردید بیشترین فراوانی تجدید ارائه ها مربوط به بدهی ها؛ صنعت خودرو و قطعات، و سال ۱۳۸۴ است. یافته های تحقیق نشان می دهد که نسبت توزیع فراوانی تجدید ارائه ها، در سال ها و صنایع مختلف معنی دار است. علاوه بر آن، با بررسی اختلاف میانگین ها، معنی داری تفاوت ارقام اولیه و تجدید ارائه شده به تأیید رسید .
نجف تومرایی(۱۳۹۱)
این پژوهش ارتباط تجدید ارائه صورتهای مالی و قیمت گذاری ریسک اطلاعاتی را در شرکتهای پذیرفته شده بورس اوراق بهادار تهران بررسی می کند. قیمت گذاری ریسک اطلاعاتی با منظور کردن ریسک اطلاعاتی بر مبنای کیفیت سود در مدل سه عاملی فاما و فرنچ آزمون شده است.کیفیت اقلام تعهدی به عنوان معیار کیفیت سود به دو جزء ذاتی واختیاری تفکیک و عوامل ریسک اطلاعاتی ذاتی و اختیاری با استفاده از معیارهای کیفیت اقلام تعهدی ذاتی و اختیاری محاسبه شده است. دوره بررسی سالهای ۱۳۸۹-۱۳۸۴ ونمونه شامل ۱۴۴ شرکت میباشد.
نتایج تحقیق نشان می دهد که بعد از تجدید ارائه صورت های مالی، ریسک اطلاعاتی اختیاری افزایش می یابد و همچنین تجدید ارائه حساب های اصلی در مقایسه با حساب های غیر اصلی باعث افزایش بیشتر در ریسک اطلاعاتی ذاتی می شود، اما با افزایش ریسک اطلاعاتی اختیاری همراه نیست. شرکت هایی که بیشتر از یک بار تجدید ارائه داشته اند نسبت به شرکت هایی که فقط یک بار تجدید ارائه داشته اند، افزایش در ریسک اطلاعاتی ذاتی را تجربه م
ی کنند.
نیکبخت و رفیعی(۱۳۹۱)
این تحقیق در پی یافتن الگوی عوامل موثر بر تجدید ارائه صورتهای مالی در ایران است. بدین منظور نخست از طریق مصاحبه با ۵۰ نفر از خبرگان عوامل موثر بر تجدید ارائه صورتهای مالی شناسایی و سپس با روش رگرسیون لجستیک الگوی مورد نظر تخمین زده شد. به منظور تخمین الگو، داده های مربوط به ۲۰۲ شرکت بورسی طی سالهای ۱۳۸۴ تا ۱۳۸۸ مورد استفاده قرار گرفت.
یافته های این تحقیق نشان میدهد که سودآوری، اهرم مالی، طول دوره تصدی مدیریت، تغییر مدیریت، تغییر حسابرس و اندازه موسسه حسابرسی بر وقوع تجدید ارائه صورتهای مالی موثر است.
کاظمی(۱۳۸۹)
در این تحقیق، کاهش محتوای اطلاعاتی سود متعاقب تجدید ارائه صورت های مالی مورد بررسی قرار گرفته است و همچنین بیان گردیده که ارائه مجدد صورت های مالی برای بازار، حاوی اطلاعات جدیدی است. از دیدگاه سرمایه گذاران، اخبار ارائه مجدد صور تهای مالی فقط بیانگر مشکلات عملکرد دوره گذشته نیست بلکه نوعی پیش بینی مشکلات آتی برای شرکت و مدیریت آن نیز محسوب می شود و موجب سلب اطمینان سرمایه گذاران نسبت به اعتبار و شایستگی مدیریت و کاهش کیفیت سودهای گزارش شده می گردد.
محقق با بررسی تعداد ۱۸۵ شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران در طی سال های ۱۳۷۸ الی ۱۳۸۶ به این نتیجه دست یافته است که تجدید ارائه صور تهای مالی موجب کاهش محتوای اطلاعاتی سود می شود و شرکت هایی که عمده ترین دلیل صورت های مالی تجدید ارائه شده آنها اصلاح اشتباه ناشی از شناسایی درآمد است محتوای اطلاعاتی سود آنها کاهش یافته است.