شیوه ی اجرا و ارزشیابی

چگونگی تهیه ی فهرست وارسی:
تهیه ی فهرست وارسی عمل ساده ای است.کارهایی که باید انجام دهید این است که ابتدا فهرستی از رفتارها یا ویژگی های مهم را تهیه کنید،و بعد غلط های متداول را هم به آن بیفزایید.آخر سر این که اقلام فهرست را به گونه ای مرتب کنیدکه بتوانید به راحتی آن ها را مورد استفاده قرار دهید.کوپر(۱۹۹۴)درباره ی افزودن غلط های متداول به فهرست وارسی می گوید وجود این گونه غلط ها در فهرست وارسی این وسیله ی سنجش را به صورت یک ابزار تشخیصی در می آورد،وبه کمک آن می توان اشکال های عملکرد یا محصول عملکرد فرد مورد سنجش را مشخص کرد.
به طور خلاصه یک فهرست وارسی خوب از ویژگی های زیر برخوردار است:
۱-فهرست نسبتا کوتاه است.
۲-هرماده ی فهرست به طور کاملا روشن موضوع مورد ارزشیابی را بیان می کند.
۳-هر ماده بر یک رفتار یا ویژگی روشن موضوع مورد ارزشیابی رابیان می کند.
۴-تنها رفتارها یا ویژگی های مهم منظور می شوند.
۵-ماده های فهرست به گونه ای آرایش می یابند که کل فهرست را به سادگی می توان مورد استفاده قرار داد.
برای تهیه ی فهرست وارسی،لین و گرانلاند(۲۰۰۰)پیشنهادهای زیر را ارائه دادند.رعایت این پیشنهادها بر کیفیت فهرست های وارسی می افزاید.
۱-تمامی اعمال وصف شده در عملکرد را تعیین کنید.
۲-به فهرست خود اعمالی را که معرف غلط های متداول هستند اضافه کنید.(البته اگر در سنجش شما مفیدند،تعدادشان اندک است و به روشنی قابل بیان هستند.)
۴-یک روش ساده برای وارسی هر عمل هنگامی که به وقوع می پیوندد(یا در صورت مقتضی بودن،برای شماره گذاری اعمال به ترتیب،اماده کنید.)
روش مقیاس درجه بندی،
به خلاف روش فهرست وارسی که در آن ها تنها بود یا نبود ویژگی مورد نظر یا وقوع یا عدم وقوع رفتار مورد سنجش ثبت می شود،در مقیاس درجه بندی درجه یا مقدار رفتار یا ویژگی مورد نظر تعیین می گردد.مانند فهرست وارسی،مقیاس درجه بندی وسیله ای فراهم می آوردکه به کمک آن می توان تمامی دانش آموزان یک کلاس یا گروهی از افراد را در ابعاد معینی مورد قضاوت قرار داد و در آن داوری های مربوط به تک تک افراد را ثبت نمود.گرانلاند و لین(۱۹۹۰)سه فایده ی زیر را برای روش مقیاس درجه بندی ذکر کرده اند:
مشاهدات را به سوی جنبه های مشخص رفتار هدایت می کند.
یک چهار چوب داوری برای مقایسه ی همه ی دانش آموزان در یک مجموعه ویژگی فراهم می اورد.
روش مناسبی را برای ثبت داوری های مشاهده گران فراهم می اورد.
چنان که درباره ی روش فهرست وارسی صادق است،روش مقیاس درجه بندی نیز هم برای ارزشیابی از فرایند عملکرد یا شیوه ی اجرا مورد استفاده قرار می گیرد و هم برای ارزشیابی از محصول یا فراورده ی رفتار به کار می رود.
چگونگی تهیه ی مقیاس درجه بندی:
برای تهیه ی مقیاس درجه بندی،فهرستی از رفتارها یا ویژگی هایی را که قرار است مورد ارزشیابی قرار گیرند تهیه نمایید و یک مقیاس کیفی یا مدرج برای هر رفتار یا ویژگی تهیه کنید.مقیاس های درجه بندی ساده از مجموعه ای رفتار یا ویژگی و توضیحاتی برای مشاهده گر تشکیل می یابند که از او می خواهند تا با مشخص کردن شماره های داده شده دامنه یا کیفیت رفتارهای مورد ارزشیابی را مشخص نماید.
۲-۲۱)انواع مقیاس های درجه بندی:
مقیاس های درجه بندی شکل های مختلفی دارند که معروف ترین آن ها عبارتند از:مقیاس درجه بندی عددی،مقیاس درجه بندی نگاره ای،مقیاس درجه بندی نگاره ای توصیفی
مقیاس درجه بندی عددی:
ساده ترین نوع مقیاس درجه بندی،مقیاس درجه بندی عددی است.در این مقیاس درجه بندی،ارزشیاب یا مشاهده گر با کشیدن دایره ای به دور یک عدد یا علامتگذاری(چک کردن)آن،میزان یا درجه ی موجود بودن رفتار یا ویژگی مورد ارزشیابی را مشخص می کند.مقیاس درجه بندی عددی زمانی قابل استفاده است که ویژگی ها یا کیفیت های مورد درجه بندی قابل طبقه بندی کردن در طبقات محدودی باشند و نیز در رابطه با طبقه ای که معرف هر عدد است توافق وجود داشته باشد با این حال معمولا اعداد خیلی دقیق تعریف نمی شوند و بنابراین تفسیرها و موارد استفاده های این نوع مقیاس نیز متفاوت است.(سیف،۱۳۸۷)

Share this post

Post navigation

You might be interested in...