خودتنظیمی پروسه ارزشمندیه چون بر این که چیجوری «خود» عامل ایجاد اهداف یادگیری و هم انتخاب راهبردها می شه و هم این که چیجوری برداشت هر فرد از خود وتکلیف بر کیفیت یادگیری بعد اون تاثیر میذاره، تاکید می کنه(پاریس ، ۲۰۰۳)

 

خودتنظیمی سه ویژگی اساسی داره: ۱- باخبر شدن از تفکر  ۲- کاربرد راهبردها   ۳- انگیزه همیشگی. باخبر شدن از تفکر امتحان از خودتنظیمیه که شامل فکر کردن و تحلیل موثر یه فرد از عادتهای تفکر خوده. کاربرد راهبردها شامل خزانه رو به رشد راهبردهای فرد واسه یادگیری، مطالعه، کنترل هیجانات، پیگیری اهداف و کاربرد این راهبردها هستش.

انگیزه همیشگی سومین ویژگی یادگیری خود تنظیمیه چون یادگیری نیازمند انتخاب و تلاش مداومه. (پاریس، ۲۰۰۳)

یادگیرندهای خودتنظیم راهکارهای شناختی مناسب رو به کار می گیرن و از نظر تحصیلی انگیزه لازم رو دارن. دانشجویانی که در یادگیری خود تنظیمی فعالند از راهکارهای شناختی یادگیری مثل تکرار منظم، گسترش و سازماندهی یادگیری، مدیریت بر زمان و برنامه ریزی وقتی، هدف گذاری کنترل خود و خود آزمایش نسبت به بقیه برتری دارن. (اشنایدر و بقیه[۴]، ۱۹۸۹، به نقل از غلامی ۱۳۸۳).

برنامه ریزی

۲-۲-۱-  عامل های خودتنظیمی

یکی از مسائل مهم در بررسی یادگیری خودتنظیمی، اختلاف نظر در نوع عامل های تشکیل دهنده اون هستش. بعضی ازنظریها ، به صورت جدا شده از هم و طبقه بندی راهبردهای خاص یادگیری به عنوان عامل های  تاکید می کنن(مانند پینترچ ،۱۹۹۹) ، واسه بعضی هم ، عامل های انگیزشی و خودتعیین گرانه خودتنظیمی مهمه مانند طرفداران نظریه خودتعیین گری و واسه یه سری های دیگه از نظریه های جدیدتر ، کامل کردن عامل های شناختی ، انگیزه ، عاطفی و محیطی (مانند پینتریچ ،۲۰۰۴) و یا فرایندهای چرخه ای خودتنظیمی (مانند زیمرمن ،۱۹۹۹) مهمه.

پینتریچ (۱۹۹۹) در تحقیقی با هدف بررسی نقش باورهای انگیزشی در بهبود و تقویت خودتنظیمی  ،عامل هایی رو هم مطرح می کنه. اون عقیده داره در بیشتر الگوها یکی از جنبه های مهم، کاربرد راهبردهای شناختی و فراشناختی جورواجور به وسیله دانشجویان واسه کنترل و تنظیم یادگیری شونه . الگوی  اون شامل سه دسته کلی راهبرده: راهبردهای شناختی ، راهبردهای خوتنظیمی واسه کنترل شناخت (فراشناخت) و راهبردهای مدیریت منابع.

دانشجو

راهبردهای شناختی ، در خدمت ایجاد و افزایش علم و فرایندای شناختی هستن . راهبردهای یادشده شامل چندین راهبرده. که وین اشتاین و مایر (۱۹۸۶) اونا رو شامل یادآوری ، گسترش و سازماندهی می دونه. این راهبردها با کارکرد تحصیلی رابطه دارن . راهبردهای یادآوری شامل از برخوانی جملات واسه یادگیری ، حرف زدن با صدای بلند هنگام خوندن یه متن ، برجسته کردن و خط کشی زیر مطالب مهم با روش تقریباً فعال و نه سطحیه. راهبردهای گسترش شامل تبیین ، تفسیر و خلاصه کردن مواد واسه آموختن ، قیاس کردن ، یادداشت ورداری خلاقانه و جواب دهیه (وینیستون و مایر،۱۹۸۶). روش سازماندهی ، مربوط به پردازش عمیق ، که شامل رفتارهایی مثل انتخاب ایده اصلی متن ، خط کشی ، برجسته کردن متن یا مواد واسه آموختن ، به کار گیری فنون جور واجور واسه انتخاب و سازماندهی ایده های موجود در تکالیف ، طراحی و آماده کردن شبکه یا نقشه ای از ایده های مهم ، شناسایی ساختارهای نثر توضیح و تفسیر متنه.

ایده

بخش دیگه و مهمتر خودتنظیمی ، فراشناخته. فراشناخت بیشتر از بقیه راهبردها وجود خودتنظیمی گری داره. فراشناخت یعنی شناخت شناخت ، یا فکر کردن درباره چگونگی یادگیری یا شناختن خود. علم فراشناختی ، بخشی از علم یادگیرنده س که به اطلاعات اون از چگونگی یادگیری اش مربوطه و ممکنه شامل طبقه شخص،تکلیف و روش باشه. خود تنظیمی معطوف به نظارت ، کنترل و تنظیم فعالیتای شناختی و رفتار شخصه. در بعضی تحقیقات بیشترین تاکید فراشناخت بر راهبرهاییه که شخص واسه برنامه ریزی ، نظارت و تنظیم شناخت به کار می بره و نه علم فراشناختی اونا (مثل برنامه دانشگاه میشیگان ، پینتریچ ،۱۹۹۹).

علت دیگه الگوی خودتنـــظیمی پینتریچ (۱۹۹۹) ، راهبردهاییه که دانشجویان به کار می گیرن تا محیطشان رو کنترل و مدیریت کنن. راهبردهای نامبرده شامل مدیریت و کنترل زمان ، تلاش ، محیط مطالعه و مردمون دیگه ، شامل معلمان و همسالان ، از راه کاربرد راهبرهای کمک طلبیه.فرض می شه که راهبردهای مدیریت منابع به دانشجویان کمک می کنن تا با محیطشان سـازگار شـوند و هم اینکه محیطشان رو تغیـیر بدن تا اهداف و نیازهاشون برآورده شه(استرنبرگ،۱۹۸۵) (کارشکی،محسنی،۱۳۹۱)

[۱]- paris

[۲]- Shank

[۳]- Lizarragga

[۴]- Ashnider