پژوهش دانشگاهی – قرارداد های نفتی بای بک در تولید و قابلیت اعمال آن در صنعت نفت …

۴-هر گونه تاخیر در شروع کار ممکن است تاثیرات منفی بر هزینه‌های پروژه بگذارد اما با این حال بازگشت هزینه‌های سرمایه‌ای محدود به سقف آن است. هر گونه تناخیر در دستیابی به سطح تولید تعیین شده بازگشت هزینه و پرداخت حق الزحمه را به تاخیر خواهند انداخت.
۵- حق الزحمه ثابت: در بیع متقابل یک حق الزحمه ثابت در ازای سرمایه گذاری و پذیرش ریسک به شرکت نفتی خارجی پرداخت خواهد شد. این حق الزحمه باید متناسب با هزینه‌های سرمایه‌ای باشد تا نرخ بازگشت ثابتی (به عنوان مثال ۱۵%) را برای شرکت نفتی خارجی تضمین کند.[۲۲۳]
۶- شرکت نفت خارجی که در واقع پیمانکار می‌باشد می‌بایستی تمام سرمایه و هزینه‌های مالی پروژه را تامین نماید.
۷- شرکت نفت خارجی مستحق بازپرداخت کلیه هزینه‌های ملی خود از جمله هزینه‌های سرمایه‌ای به علاوه یک سود مورد توافق می‌باشد.
۸- سود شرکت نفت خارجی در اقساط مساوی و طی دوره بازپرداخت، پرداخت می‌گردد.
۹- سهم شرکت نفت خارجی از یک پروژه به یک پروژه دیگر متفاوت است و علی الاصول بین ۱۵ تا ۲۰ درصد می‌باشد.
۱۰- در پایان تسویه حساب شرکت نفت خارجی هیچگونه حق مالکیتی در میدان نفتی ندارد.
۱۱- زمانی که تولید آغاز گردید، میدان به شرکت ملی نفت ایران واگذار می‌گردد و همچنین پرداخت سود هنگامی که محصول و نفت تولیدی آماده بازاریابی می‌گردد صورت می‌پذیرد. به عبارتی بعد از اتمام عملیات توسعه.
۱۲- این شکل از قراردادها یک مفهوم نسبتا جدید در صنایع نفت و گاز بوده و عموما توسط دولت ایران در معاملات این چنین مورد استفاده قرار می‌گیرد.
۱۳- قرارداد بیع متقابل یک نوع از قراردادهای خدماتی در صنایع نفت و گاز می‌باشد که بر اساس آن شرکت نفت خارجی به عنوان پیمانکار عمل نموده و به توسعه یک میدان نفتی می‌پردازد و همچنین هزینه‌های مالی پرداخت شده در پروژه از درآمدهای تولید شده از نفت استخراج شده تامین می‌گردد.[۲۲۴]
بند پنجم: ویژگی‌های اصلی قراردادهای بیع متقابل
به طور کلی می‌توان از ویژگی‌های اصلی و مهم این نوع قراردادها به موارد ذیل اشاره نمود:
– به پیمانکار هزینه‌های سرمایه، هزینه‌های مربوطه مالی و سود از پیش تعیین شده در طول یک دوره سه ساله از تاریخ شروع تولید تا ۶۵ درصد تولید میدان نفتی بازپرداخت می‌شود.
– سود یا نرخ برگشت برای پیمانکاران حدود ۱۳ درصد است.
– سود پرداختی به پیمانکار در اقساط مساوی از طریق دوره استهلاک از پیش تعیین شده سرمایه صورت می‌گیرد.
– پیمانکاران هیچ گونه منافعی پس از پرداخت سود در پایان دوره ندارند.
بند ششم: انواع قراردادهای بیع متقابل از نظر موضوعی
۱-قراردادهای اکتشافی
۲-قراردادهای توسعه میادین نفتی شامل قراردادهای توسعه‌ای برای میادین بکر-برای میادین قبلا توسعه یافته
۱ـ قرارداد بیع متقابل اکتشاف
شرکت نفت خارجی به عنوان پیمانکار وارد می‌شود و یک شعبه در ایران ثبت می‌کند تا قوانین ایران را رعایت نموده باشد سپس مطابق قوانین، شرکت خارجی همه سرمایه‌های لازم را به منظور اکتشاف به عهده می‌گیرد و فعالیت‌های لازم را جهت اکتشاف انجام می‌دهد. در پایان در صورت تجاری بودن میدان شرکت نفت خارجی مستحق بازپرداخت هزینه‌ها و سود سرمایه‌گذاری می‌گردد و طبق توافق طرفین قرارداد برای فاز بعدی یعنی توسعه میدان منعقد می‌گردد. ولی در صورت غیر تجاری بودن میدان، قرارداد خاتمه یافته و همه ریسک‌ها به طرف خارجی تحمیل می‌گردد.
۲ـ قرارداد بیع متقابل توسعه
این قرارداد به منظور توسعه میادینی که کشف گردیده و قابل تجاری تشخیص داده شده، می‌باشد. طبق مفاد این قرارداد شرکت نفت خارجی ملزم است طرح توسعه را از طرف و به نام شرکت ملی نفت ایران انجام دهد و همه هزینه‌ها را تامین کند. بازپرداخت هزینه‌ها حداکثر تا ۶۰ درصد حاصل از تولید از میدان نفتی می‌باشد.
در ایران قراردادهای منعقد شده با شرایط بیع متقابل، اکثرا جهت توسعه میادین نفت و گاز (قراردادهای بالادستی) که از جذابیت‌های خاصی در عرصه جهانی برخوردارند، مورد استفاده قرار گرفته‌اند.
یک پیمانکار توسعه میدان نفتی با چهار ریسک مواجه است:
اول) ریسک مخزن است، یعنی این که به هدف‌هایی که تضمین کرده، حتما برسد.
دوم) ریسک فورس ماژور است، یعنی اگر میدان بمباران شود یا زلزله‌ای بیاید یا هر اتفاق دیگری، ما هیچ بازپرداختی به طرف نمی‌دهیم.
سوم) ریسک سوم، ریسک قیمت تمام شده کار است.
چهارم) ریسک چهارم، ریسک زمان است، یعنی طولانی شدن زمان قرارداد نرخ بازگشت سرمایه را کاهش می‌دهد.
اما می‌توان گفت: قرارداد اکتشاف، قرارداد توسعه و قرارداد اکتشاف و توسعه به صورت توامان، انواع مختلف قراردادهای بیع متقابل را تشکیل می‌دهند.
به طور خلاصه می‌توان مرحله‌ای هم با عنوان ارزیابی اضافه نمود:
مرحله اکتشاف: فعالیتهای اکتشافی برای نفت و گاز به وسیله روش‌های نقشه برداری زمین شناختی، در هنگام قرارداد باید بر یک طرح جامع اکتشاف توافق شود.
مرحله ارزیابی: خیلی واضح نیست، چون بسیاری از جزیئات این مرحله در زمان انعقاد قرارداد شناخته‌اند باید مشخص شود که چه فعالیتهایی توسط شرکت نفتی خارجی به منظور تجاری کردن میدان توصیف مخازن به کاهش ریسک سرمایه گذاری و اجرای یک برنامه توسعه کارآمد به عمل آید.
مرحله توسعه: کاملاً پیچیده است (اگر مشخص شود که میدان امکان

منبع فایل کامل این پایان نامه این سایت pipaf.ir است

بهره وری اقتصادی است پروژه به مرحله توسعه راه پیدا می‌کند. (امکان تجاری شدن یک چاه یا میدان)
در واقع در قراردادهای بیع متقابل جدید، عملیات اکتشاف و توسعه را در یک قرارداد واحد منعقد می‌کند که مرحله توسعه بلافاصله پس از مرحله اکتشاف به وسیله همان پیمانکاری انجام می‌گردد.[۲۲۵]
بند هفتم: شروط قراردادی قراردادهای بیع متقابل
ما در قراردادهای متقابل شروط مهم و اساسی مطابق ذیل داریم:
۱ـ شرط انتخاب قانون حاکم
ایران معمولا قانون خود را حاکم بر قرارداد می‌داند در صورتی که شرکتهای نفتی خارجی اصول و قواعد بین‌المللی را مناسب تر و قابل اعتماد تر می‌دانند.