همانطور که در شکلهای ۲-۱۷ و ۲-۱۸ دیده میشود، اجزای هر دو سیستم، عبارتند از پیوندهی گویسان، اعضای لولهای شکل، پیچها و مهرهها. پیوندهها به صورت کرههای توپر هستند که سوراخکاری و رزوه میشوند. قبل از اتصال مخروط انتهایی به لولهها، یک پیچ داخل مخروط قرار داده میشود و با یک مهرهی نازک در جای خود محکم میشود. پس از جوشکاری مخروط انتهایی به لولهها رنگکاری انجام میشود.
تفاوت دو سیستم فوق در شکل پیچهای آنها میباشد. در سیستم اُرتز، پیچها از دو قسمت مختلف رزوه شده تشکیل شده است که به صورت چپگرد (متصل به پیونده) و راستگرد (متصل به عضو) میباشد. اما پیچهای بکاررفته در سیستم اِلکار، فقط ازیک قسمت رزوه شدهی چپگرد تشکیل شده است که با یک پین به غلاف متصل میشود.
۲-۲-۱-۱-۷- سیستم پیونده گویسان کیتی تراس۲:
این سیستم توسط یک شرکت ژاپنی به نام کاواتِتسو۳ ارائه شده است. این سیستم از پیوندهی کروی، اعضای لولهای و قطعات اتصال دهنده تشکیل شده است (شکل ۲-۱۹). پیوندهی بکار رفته در این سیستم، بسیار شبیه سیستم مرو ساخته شده توسط شرکت مرو میباشد. در این سیستم پیچهای ویژهای وجود دارد که جزئیات آن در شکل ۲-۲۰ نشان داده شده است]۱۵[.
شکل ۲-۱۹- سیستم کیتی تراس
شکل ۲-۲۰- جزئیات پیچ کیتی تراس
پیچ کیتی تراس، از دو قسمت رزوه شده در دو انتهای آن و یک برجستگی میانی که به شکل شش ضلعی است، تشکیل شده است. برای بستن این پیچ، نیازی به آچار مخصوص نیست. نحوهی مونتاژ به این صورت است که از یک سمت یک فنر را در قسمت رزوه نشدهی پیچ قرار میدهند، سپس غلافی را که سطح رویی آن رزوه شده را روی آن قرار داده و با یک مهره آن را سفت میکنند. از سمت دیگر، غلاف دیگری قرار داده و به وسیلهی یک مهرهی دیگر که در موقع مونتاژ باز خواهد شد، آن را در محل مناسب، ثابت میکنند. در هنگام مونتاژ، مهرهی مربوط به غلاق بزرگتر باز میشود و پیچ با فشار به طرف لوله رانده میشود. در اثر فشار وارده، پیچ به طرف داخل لوله حرکت کرده و فنر جمع میشود. پس از اینکه پیچ در مقابل سوراخ رزوهشدهی پیونده قرارگرفت، نیرویفنر باعث چرخش پیچ شده واتصال صورت میگیرد. در شکل ۲-۲۱، نحوهی مونتاژ عضو به پیونده نشان داده شده است]۱۵[.
شکل ۲-۲۱- نحوهی مونتاژ عضو به پیونده در کیتی تراس
۲-۲-۱-۱-۸- سیستم پیونده گویسان اسکن اسپیس:
این سیستم که در شکل ۲-۲۲ نشان داده شده است، توسط یک مهندس دانمارکی به نام تامسِن۲ ساخته شده است. این اتصال از پیوندهی گویسان، اعضای لولهای شکل و پیچها تشکیل شده است.
شکل ۲-۲۲- سیستم پیوندهی گویسان اسکن اسپیس
همانطورکه در شکل نشان داده شده است، پیچها به انتهای لولهها بسته میشوند. بستن پیچها به این صورت است که، یا یکی از دو پیچ عمود بر هم، قبلاً به لوله جوش میشود و یا بوسیلهی یک آچار ویژه، از داخل پیونده، به لوله بسته میشود.
۲-۲-۱-۲- سیستم پیونده نیامی:
این سیستم اتصال از گوی توخالی، پیچها، واشرها و اعضای لولهای تشکیل شده است. در این سیستم اتصال، یک قسمت باز در یک یا دو طرف گوی وجود دارد. در این سیستم پیچها از داخل گوی به اعضا متصل میشوند و نیازی به رزوه کردن پیونده نیست. این سیستم اتصال در اشکال مختلفی وجود دارد.
۲-۲-۱-۲-۱- سیستم پیونده نیامی نیپون استیل۲:
این سیستم از پیوندهی نیامی، اعضای لولهای، پیچها و واشرها تشکیل شده است و در دو نوع A و C وجود دارد. در سیستم نوع A (شکل۲-۲۳)، قسمت بالا و پایین گوی باز است و قطر پیونده از mm 110 تا mm290 است[۱۵]. در سیستم نوع A برای تعداد اعضا و همچنین نسبت عمق به بعد چشمه شبکه محدودیت وجود دارد. این نسبت باید کمتر از ۶۵/۰ باشد.
شکل ۲-۲۳- پیوندهی نیامی NS – نوع A
سیستم نوع C (شکل۲-۲۴)، یک قسمت باز وجود دارد و قطر پیونده از mm190 تا mm430 میباشد[۱۵]. در این سیستم، اعضا از لوله و مخروطها تشکیل شده است که انتهای مخروطی به لوله جوش شده است. سطح تحتانی سرپیچ و واشر بکار رفته در این اتصال، برای تماس مناسب، به صورت منحنی ساخته میشود.
شکل ۲-۲۴- پیوندهی نیامی NS – نوع C
2-2-1-2-2- سیستم پیونده نیامی اسفروبت:
این سیستم توسط دکتر چاتِئو۲ و بتیمنت۳ ارائه شده است. با توجه به مصالح بکار رفته در آن، به دو نوع آلومینیومی (شکل ۲-۲۵) و فولادی (شکل ۲-۲۶) دسته بندی میشوند. گوی در این سیستم، از دو قسمت تحتانی و فوقانی تشکیل شده است که به وسیلهی یک پیچ به هم متصل میشوند. تفاوت این دو سیستم در قسمت انتهایی اعضای لولهای میباشد]۱۵[.
شکل ۲-۲۵- سیستم اسفروبت آلومینیومی
شکل ۲-۲۶- سیستم اسفروبت فولادی
۲-۲-۱-۲-۳- سیستم پیونده نیامی تیوبال:
این سیستم توسط یک معمار هلندی به نام دکتر ایکبوت۲، ارائه شده است. این سیستم شامل پیوندهی کروی دو تکه، اعضای لولهای، پیچ، مهره و واشر میباشد (شکل۲-۲۷).
شکل ۲-۲۷- سیستم نیامی تیوبال