(۱۶)
بدین ترتیب مقدار کل مواد بستر که در رودخانه حرکت میکند از رابطه زیر محاسبه خواهد شد:
(۱۷)
که در آن n تعداد تقسیماتی است که منحنی دانهبندی تقسیم شده است. مقدار کل بار مواد بستر بوده که از رابطه زیر محاسبه میشود:
(۱۸)
که در آن مقدار بار بستر و مقدار بار معلق میباشد.
۳-۹-۳-۲ روش انگلند -هانسن
انگلند و هانسن در سال ۱۹۷۲ با بهکارگیری نظریه توان جریان بگنولد ( وجود رابطهای بین میزان رسوب و اتلاف انرژی جریان) روش جدیدی برای برآورد میزان انتقال بار کل یا مواد بستر ارائه نمودند. این معادله ساده، صریح و از لحاظ ابعادی همگن بوده و تابعی از سرعت متوسط جریان، شیب سطح آب، شعاع هیدرولیکی، قطر متوسط مخلوط مواد بستر و دانسیته نسبی ذرات رسوب میباشد و برای برآورد بار کل به کار میرود. معادله انگلند- هانسن برای تعیین بارکل به صورت زیر ارائه شده است
(۱۹)
که در این رابطه qst بار کل در واحد عرض (نیوتن در ثانیه در متر)، b عرض مجزا (متر) و Qst بارکل(تن در روز) میباشد. g شتاب ثقل)متر در مجذور ثانیه(، تنش برشی جریان (نیوتن بر متر مربع) که از رابطه تعیین میشود که وزن مخصوص آب (نیوتن بر متر مکعب) و R شعاع هیدرولیکی است. Fs عدد شیلدز که از رابطه تعیین میشود، d قطر دانه ها ی مواد بستر(میلیمتر) ، وزن مخصوص آب (نیوتن بر مترمکعب)، h متوسط عمق جریان (متر )، D50 قطر مینگین دانههای رسوبی ، S شیب رودخانه ی شیب خط انرژی ، Gs چگالی دانه های رسوب (معمولا برابر با ۶۵/۲ ) میباشد.
۳-۹-۳-۳ روش مایر – پیتر مولر
معادله مایر – پیتر – مولر براساس بررسیهای آزمایشگاهی و مطالعات میدانی به صورت زیر ارائه شده است(۲۲، ۳۹):
(۲۱)
که در این رابطه qb: بار بستر در واحد عرض (متر مکعب در ثانیه در متر)، g شتاب ثقل (متر در مجذور ثانیه)، Fs عدد شیلدز که از رابطه تعیین میشود. n’ / n فاکتور رپل نامیده می شود که در آن n’ ضریب مانینگ دانه ها ی بستر وn ضریب مانینگ بستر می باشد. مقدارn’ از رابطه زیر بدست میآید:
n’=0.034(d90)1/6 (22)
مقدار n نیز از معادله مانینگ و یا به روش تخمینی کارشناسی با استفاده از شکل ها و جداول ارائه شده در مراجع مختلف تعیین می گردد. d90 در رابطه بالا قطر نظیر ۹۰ درصد ریزتر وزنی مواد رسوبی بستر می باشد (بر حسب متر ) بقیه پارامترها قبلا تعریف شدهاند. این فرمول در رودخانههایی استفاده میشود که دارای بار معلق کمی میباشند.
۳-۹-۳-۴ روش ایکرز – وایت
ایکرز و وایت در سال ۱۹۷۳ با استفاده از مزیتهای آنالیز ابعادی و توجه به خصوصیت فیزیکی جریان مخلوط آب و رسوب یکی از رایجترین فرمولهای انتقال بار کل را ارئه کردند. آنها متغیرهای مهم هیدرولیکی جریان و اندازه رسوب را به سه پارامتر بیبعد قطر ذره بی بعد Dgr، عدد سیلان بیبعد Fgrو انتقال رسوب بیبعد Ggr تبدیل کردند.
روش ایکرز – وایت برای تعیین بارکل به صورت زیر ارائه شده است(Culberston, 1967، Janse., 1983):
(23)
(24)
(25)
(26)
در صورتی که محدوده ۶۰ ≥ باشد مقادیر A، mn، k عبارتند از:
برای حالتی که باشد مقادیر پارامترهای معادلات عبارتند از: