یادگیرندگان خودتنظیم ، تکلیفهای خود رو طراحی و بررسی می کنندو از فرایندهای تفکر خود، آگاهی دارن و از راهبرهای شناختی واسه کسب اهدافشون بهره می جویند (کدیور،۱۳۸۶) . یادگیرندگان خود تنظیم ، اهدافی واسه یه تکلیف انتخاب می کنن و از رادهبردهای مناسبی واسه به دست آوردن این اهداف استفاده می کنن، اونا پیشرفت خودشون رو نظارت و کنترل می کنن و راهبردهای یادگیری خودشون رو تا حدی که لازم باشه، تنظیم می کنن.به طور خلاصه ، یادگیرندگان خودتنظیم ، فعالانه جنبه های مهم شناخت و رفتار و محیط رو واسه کسب اهداف یادگیری خودشون ، کنترل می کنن(لینچ[۱] ۲۰۰۴ به نقل از نیکدل،۱۳۸۵).

ویژگیای افراد خودتنظیم رو میشه در بحث های زیر خلاصه کرد:

هدف دار بودن ، بدین معنا که این افراد اهداف مشخصی دارن و رفتارای به خصوصی رو واسه رسیدن به مقاصد خود در پیش می گیرن. اینجور آدمایی بر راهبردها و اعمال خود نظارت کرده و اونا رو به خاطر رسیدن به موفقیت ، زخم و کاهش می کنن.

 

به کار گیری راهبردهای شناختی و فراشناختی ، بدین معنا که این افراد هنگام روبه رو شدن با مسایل و مشکلات از راهبردهای شناختی و فراشناختی مثل برنامه ریزی ، نظارت و کنترل با آگاهی ، طراحی هدف و مرور ذهنی و چیزای دیگه ای به جز اینا استفاده می کنن.

برنامه ریزی

احساس خودکارآمدی بالا.

برنامه ریزی مناسب.

خودکنترلی و نظارت بر خود.

رضایت مندی و اشتیاق.

مدیریت زمان.

کنترل هیجانات.

تقویت خود.

مدیریت مطلوب.(عرب زاده،۱۳۸۷)

[۱] – Lynch