۴ عقیده شایع اما غلط درباره ابراز خشم عبارتند از:

  • دارای منشأ بیرونی است،
  • بهترین راه این است که خشم به طور باز و مستقیم ابراز شود،
  • خشم ، هیجانی مفید و سودمند است و،
  • می تواند از سوء استفاده افراد پیشگیری کند (اولسون،۲۰۱۴).

افسانه ها و حقایق موجود درباره خشم در جدول (۲-۱) آمده است.

خشم به وسیله دیگران ایجاد می شود. بسیاری از افراد معتقدند که “دیگران یا اموری خارج از شما باعث می شود که خشمگین و آشفته شوید (اولسون،۲۰۱۴)،  ولی خرسندی یا ناخرسندی فرد، علت بیرونی ندارد، بورچت عنوان می کند که خشم، مانند هر هیجان انسانی دیگری، معمولاً هنگامی که دیگری کاری را انجام می دهد که آن را دوست نداریم، از درون خودمان ایجاد می شود. بهترین روش برای مقابله با خشم این است که اجازه دهیم کاملاً تخلیه شود . گر چه تخلیه خشم ممکن است باعث شود که افراد در یک لحظه احساس بهتری داشته باشند ، اما برای کسب احساس بهتر در درازمدت، به آنها کمک نخواهد کرد . برون ریزی خشم مسایل زیر بنایی را حل نمی کند و معمولاً باعث برانگیختن احساسات مشابهی در دیگران شده و خشم هر دو فرد را افزایش می دهد. خشم یک هیجان سودمند است . این موضوع به همین سادگی درست نیست . افراد برای مدت کوتاهی ممکن است فکر کنند که با خشم به هدف شان رسیده اند، اما در د رازمدت دیگران را از خود دور کرده و باعث می شوند که خشم آنها نیز برانگیخته شود. اگر خشمگین نشوید، آدم بی عرضه ای هستید . برخی افراد فکر می کنند اگر خشمگین نشوند، دیگران از آنها سواری خواهند گرفت و می پندارند که آنها ضعیف و حقیراند . بورچت می گوید: افراد، خود تصمیم می گیرند که می خواهند چه احساسی داشته باشند، نه اینکه دیگران تصمیم بگیرند آنها چه حسی خواهند داشت . عبارات صریح و محکم مانند “من مخالفم”  یا  “از آن خوشم نمی آید”، به ما اجازه می دهد که کنترل بیشتری بر موقعیت داشته باشیم. ما نباید خشمگین شویم، بلکه تصمیم می گیریم که خشمگین شویم  بنابراین می توانیم رویکرد دیگری را انتخاب کنیم.

۲-۲-۴ سبک های مقابله با خشم

هریت گولدهر لرنر در کتاب اش با نام رقص خشم، بحث می کند که افراد چگونه خشم شان را

جدول (۲-۱)  خشم، افسانه ها و حقایق

حقایقافسانه ها
 • خشم یک احساس ، همراه با مؤلفه ه ای روان شناختی است.

•  خشم در میان نوع بشر عمومی و فراگیر است.

•  عدم ابراز خشم منجر به افزایش خطر بیماری کرونری قلب می شود.

•  بیرون ریزی خشم تخلیه[۱] تنها زمانی ارزشمند است که جزیی از مراحل حل آن باشد.

•  پرخاشگری منجر به پرخاشگری بیشتر و نه حل آن می شود.

•  افسردگی، شرم و خودکشی نیز، تظاهراتی از خشم هستند.

•  بیشترین خشم را نسبت به افراد صمیمی و نه غریبه ها، داریم.

•  خشم همیشه از ناکامی ناشی می شود.

•  برخی افراد هرگز خشمگین نمی شوند.

•  زنان کمتر از مردان خشمگین می شوند.

•  تخلیه خشم (به صورت داد و بیداد کردن یا کوبیدن اشیاء) آن را رها کرده و با آن “مقابله” می کند.

•  برنامه های خشن تلویزیونی، ورزش های فعال و کارهای رقابتی، خشم را تخلیه می کند.

• رفتار پرخاشگرانه یک نشانه کامل از فرد خشمگین است.

مدیریت می کنند. او به طور نموداری سبک خودش را در مدیریت خشم هنگامی که تحت فشار است، توصیف می کند. “هنگامی که فشار افزایش می یابد، تمایل به کم کاری با خانواده ام پیدا می کنم (روزهای تولد را فراموش می کنم، بی کفایت می شوم، سردرد، اسهال یا سرماخوردگی، یا همه موارد بالا را با هم می گیرم)، در محل کار، پرکار می شوم (برای هر کسی تدبیردهی می کنم و فکر می کنم عقیده ام بهترین است)، از همسرم چه از نظر هیجانی و چه از ، نظر جسمانی فاصله می گیرم، با سرزنش کودکانم، تظاهر به خشم می کنم) اولسون، ۲۰۱۴).

لرنر، راهنمایی را برای سبک های مختلف مدیریت خشم عنوان کرده است. این سبک ها را ارتباط خواه[۲] ، کناره گیر[۳]، افراد با کارآیی بالا[۴] ، افراد با کارآیی پایین[۵]  و سرزنش گر[۶]  نامیده است . سبک های لرنر می تواند بر حسب نقشه زوج و خانواده بر پایه انواع روابط صمیمانه طبقه بندی شود.

با استفاده از واژه شناسی نقشه زوج و خانواده در روابط صمیمانه ، ارتباط خواه تمایل به ایجاد ارتباط و درگیری در سطح همبستگی خیلی بالا دارد . لرنر توصیف می کند که افراد ارتباط خواه در یک رابطه به اضطراب شان با جستجوی بیشتر نزدیکی ، واکنش نشان می دهند. ارتباط خواه بهای زیادی به صحبت درباره احساسات و بیان آنها می دهد و معتقد است که دیگری نیز باید چنان کند و تمایل به انتقاد از همسری که نم ی تواند احساسات نزدیکی را تحمل کند، دارد . هنگامی که همسری فضای هیجانی بیشتری می خواهد، ارتباط خواه حس می کند که طرد شده و قبل از کناره گیری، به شدت به دنبال ارتباط گیری با همسرش است.

کناره گیران متمایل به ایجاد نوع عدم درگیر و جدای روابط صمیمانه که از نظر همبستگی در سطح پایینی قرار دارد، هستند . کناره گیران هنگام فشار زیاد، خواهان فاصله هیجانی اند. آنها، افرادی تنها و خود اتکایند و در جستجوی کمک نیستند . آنها به سختی، احساس نیازمندی، آسیب پذیری و وابستگی خود را نشان می دهند. همسران این افراد، آنها را از نظر هیجانی غیر قابل دسترس، امتناع جو و ناتوان برای کنارآیی با احساسات می دانند . کناره گیران اغلب، اضطراب شان را با دوری جستن به سمت کارشان اداره می کنند و هنگامی که مسایل شدت می گیرند، ممکن است رابطه را خاتمه دهند.

رقص خشم[۷]  استعاره ی لرنر جهت توصیف چگونگی ارتباط گیری نوع انسان با دیگری است . در مورد رقص یک ارتباط خواه و کناره گیر بیندیشید . هر چه ارتباط خواه نزدیک تر شود، کناره گیر دورتر می شود. پس، همان طور که ارتباط خواه ناخرسند، عقب می کشد، سطح راحتی کناره گیر افزایش می یابد و به سمت ارتباط خواه حرکت می کند . ارتباط خواه مجدداً نیرو می گیرد و به سمت کناره گیر حرکت می کند و او مجدداً عقب می کشد . عقب نشینی و پیش روی، جریان یافتن و فرو نشستن. درست همان طور که افراد در ذایقه غذایی، طرز لباس پوشیدن، انتخاب نوع ماشین با یکدیگر متفاوتند، دارای نیازها و احساسات متفاوتی در صمیمیت و نزدیکی اند. با استفاده از واژه شناسی نقشه زوج و خانواده، ارتباط خواهان و کناره گیران دارای مشکلاتی در یافتن تعادل میان جدایی و نزدیکی اند. همیشه روابط خا نوادگی آنها میان طیف عدم درگیر و درگیر، جا به جا می شود.

[۱] – Catharsis

[۲] – Pursuer

[۳] – Distancer

[۴] – Overfunctioner

[۵] – Under functione

[۶] – Blamer

[۷] – Dance of anger

لینک جزییات بیشتر و دانلود این پایان نامه:

مقایسه تعارضات زناشویی و سبک های حل تعارض در  زوجین دارای رضامندی و عدم رضامندی از ازدواج